Η δοκιμή ELAN έδειξε ότι η πρώιμη έναρξη DOAC (εντός 48 ωρών για ήπιο ΑΕΕ, εντός 6-7 ημερών για μέτριο ΑΕΕ) μετά από ισχαιμικό ΑΕΕ σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή ήταν ασφαλής και σχετίστηκε με λιγότερα υποτροπιάζοντα ΑΕΕ σε σύγκριση με τη μεταγενέστερη έναρξη. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν μια στροφή προς πρωιμότερη αντιπηκτική αγωγή σε αυτόν τον πληθυσμό υψηλού κινδύνου.
Η επίδραση της πρώιμης σε σύγκριση με τη μεταγενέστερη έναρξη άμεσων από του στόματος αντιπηκτικών (DOAC) σε άτομα με κολπική μαρμαρυγή που έχουν υποστεί οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ δεν είναι σαφής.
Πραγματοποιήσαμε μια δοκιμή με πρωτοβουλία ερευνητών, ανοιχτής επισήμανσης, σε 103 κέντρα σε 15 χώρες. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία σε αναλογία 1:1 σε πρώιμη αντιπηκτική αγωγή (εντός 48 ωρών μετά από ήπιο ή μέτριο ΑΕΕ ή την ημέρα 6 ή 7 μετά από σοβαρό ΑΕΕ) ή σε μεταγενέστερη αντιπηκτική αγωγή (ημέρα 3 ή 4 μετά από ήπιο ΑΕΕ, ημέρα 6 ή 7 μετά από μέτριο ΑΕΕ, ή ημέρα 12, 13 ή 14 μετά από σοβαρό ΑΕΕ). Οι αξιολογητές αγνοούσαν τις κατανομές ομάδων της δοκιμής. Η πρωτεύουσα έκβαση ήταν ένα σύνθετο υποτροπιάζοντος ισχαιμικού ΑΕΕ, συστηματικής εμβολής, σοβαρής εξωκράνιας αιμορραγίας, συμπτωματικής ενδοκράνιας αιμορραγίας, ή αγγειακού θανάτου εντός 30 ημερών μετά την τυχαιοποίηση. Οι δευτερεύουσες εκβάσεις περιελάμβαναν τα συστατικά της σύνθετης πρωτεύουσας έκβασης στις 30 και 90 ημέρες.
Από τους 2013 συμμετέχοντες (37% με ήπιο ΑΕΕ, 40% με μέτριο ΑΕΕ, και 23% με σοβαρό ΑΕΕ), 1006 κατανεμήθηκαν σε πρώιμη αντιπηκτική αγωγή και 1007 σε μεταγενέστερη αντιπηκτική αγωγή. Ένα συμβάν πρωτεύουσας έκβασης παρατηρήθηκε σε 29 συμμετέχοντες (2,9%) στην ομάδα πρώιμης θεραπείας και σε 41 συμμετέχοντες (4,1%) στην ομάδα μεταγενέστερης θεραπείας (διαφορά κινδύνου, -1,18 ποσοστιαίες μονάδες· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, -2,84 έως 0,47) στις 30 ημέρες. Υποτροπιάζον ισχαιμικό ΑΕΕ παρατηρήθηκε σε 14 συμμετέχοντες (1,4%) στην ομάδα πρώιμης θεραπείας και σε 25 συμμετέχοντες (2,5%) στην ομάδα μεταγενέστερης θεραπείας (λόγος πιθανοτήτων, 0,57· ΔΕ 95%, 0,29 έως 1,07) στις 30 ημέρες και σε 18 συμμετέχοντες (1,9%) και 30 συμμετέχοντες (3,1%), αντίστοιχα, στις 90 ημέρες (λόγος πιθανοτήτων, 0,60· ΔΕ 95%, 0,33 έως 1,06). Συμπτωματική ενδοκράνια αιμορραγία παρατηρήθηκε σε 2 συμμετέχοντες (0,2%) και στις δύο ομάδες στις 30 ημέρες.
Σε αυτή τη δοκιμή, η επίπτωση υποτροπιάζοντος ισχαιμικού ΑΕΕ, συστηματικής εμβολής, σοβαρής εξωκράνιας αιμορραγίας, συμπτωματικής ενδοκράνιας αιμορραγίας, ή αγγειακού θανάτου στις 30 ημέρες εκτιμήθηκε ότι κυμαινόταν από 2,8 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερα έως 0,5 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα (με βάση το διάστημα εμπιστοσύνης 95%) με την πρώιμη σε σχέση με τη μεταγενέστερη χρήση DOAC. (Χρηματοδοτήθηκε από το Ελβετικό Εθνικό Ίδρυμα Επιστήμης και άλλους· αριθμός ClinicalTrials.gov της ELAN, NCT03148457.)
