Η δοκιμή STOP-CA έδειξε ότι η ατορβαστατίνη εξασθένησε σημαντικά τη μείωση του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς που λάμβαναν χημειοθεραπεία με ανθρακυκλίνες. Το αποτέλεσμα καθιέρωσε τις στατίνες ως πιθανή καρδιοπροστατευτική στρατηγική κατά τη διάρκεια της θεραπείας του καρκίνου.
Έλεγχος του αν η ατορβαστατίνη σχετίζεται με μείωση της αναλογίας ασθενών με λέμφωμα που λαμβάνουν ανθρακυκλίνες και αναπτύσσουν καρδιακή δυσλειτουργία. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Διπλά τυφλή τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που διεξήχθη σε 9 ακαδημαϊκά ιατρικά κέντρα στις ΗΠΑ και τον Καναδά σε 300 ασθενείς με λέμφωμα που επρόκειτο να λάβουν χημειοθεραπεία με βάση ανθρακυκλίνες. Η ένταξη πραγματοποιήθηκε μεταξύ 25 Ιανουαρίου 2017 και 10 Σεπτεμβρίου 2021, με τελική παρακολούθηση στις 10 Οκτωβρίου 2022.
Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν ατορβαστατίνη, 40 mg/ημέρα (n = 150), ή εικονικό φάρμακο (n = 150) για 12 μήνες. ΚΥΡΙΕΣ ΕΚΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Η πρωτεύουσα έκβαση ήταν η αναλογία συμμετεχόντων με απόλυτη μείωση του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) ≥10% από πριν τη χημειοθεραπεία σε τελική τιμή <55% κατά τη διάρκεια 12 μηνών. Μια δευτερεύουσα έκβαση ήταν η αναλογία συμμετεχόντων με απόλυτη μείωση της LVEF ≥5% από πριν τη χημειοθεραπεία σε τελική τιμή <55% κατά τη διάρκεια 12 μηνών.
Από τους 300 τυχαιοποιημένους συμμετέχοντες (μέση ηλικία, 50 [SD, 17] έτη· 142 γυναίκες [47%]), 286 (95%) ολοκλήρωσαν τη δοκιμή. Στο σύνολο της κοόρτης, η μέση αρχική LVEF ήταν 63% (SD, 4,6%) και η LVEF στην παρακολούθηση ήταν 58% (SD, 5,7%). Συμμόρφωση με το φάρμακο της μελέτης παρατηρήθηκε στο 91% των συμμετεχόντων. Στην παρακολούθηση των 12 μηνών, 46 (15%) είχαν μείωση της LVEF κατά 10% ή περισσότερο από πριν τη χημειοθεραπεία σε τελική τιμή κάτω από 55%. Η επίπτωση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου ήταν 9% (13/150) στην ομάδα ατορβαστατίνης και 22% (33/150) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (p = 0,002). Οι πιθανότητες μείωσης της LVEF κατά 10% ή περισσότερο σε τελική τιμή κάτω από 55% μετά από θεραπεία με ανθρακυκλίνες ήταν σχεδόν 3 φορές μεγαλύτερες για συμμετέχοντες που τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο σε σύγκριση με εκείνους που τυχαιοποιήθηκαν σε ατορβαστατίνη (λόγος πιθανοτήτων, 2,9· ΔΕ 95%, 1,4-6,4). Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, η ατορβαστατίνη μείωσε επίσης την επίπτωση του δευτερεύοντος καταληκτικού σημείου (13% έναντι 29%· p = 0,001). Υπήρξαν 13 κριθέντα συμβάντα καρδιακής ανεπάρκειας (4%) κατά τη διάρκεια 24 μηνών παρακολούθησης. Δεν υπήρξε διαφορά στα ποσοστά επίπτωσης καρδιακής ανεπάρκειας μεταξύ των ομάδων μελέτης (3% με ατορβαστατίνη, 6% με εικονικό φάρμακο· p = 0,26). Ο αριθμός σοβαρών σχετιζόμενων ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν χαμηλός και παρόμοιος μεταξύ των ομάδων.
Σε ασθενείς με λέμφωμα που αντιμετωπίστηκαν με χημειοθεραπεία με βάση ανθρακυκλίνες, η ατορβαστατίνη μείωσε την επίπτωση καρδιακής δυσλειτουργίας. Αυτό το εύρημα θα μπορούσε να υποστηρίξει τη χρήση ατορβαστατίνης σε ασθενείς με λέμφωμα υψηλού κινδύνου για καρδιακή δυσλειτουργία λόγω χρήσης ανθρακυκλινών.
