Αυτή η ανάλυση κατέδειξε ότι οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2 παρέχουν συμπληρωματικά καρδιαγγειακά οφέλη όταν χρησιμοποιούνται μαζί στον διαβήτη τύπου 2, με προσθετικές μειώσεις στα MACE και στα συμβάντα καρδιακής ανεπάρκειας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν διπλή καρδιομεταβολική θεραπεία σε κατάλληλους ασθενείς.
Οι αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2) και οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 (GLP-1 RAs) μειώνουν τα δυσμενή καρδιαγγειακά αποτελέσματα στον διαβήτη τύπου 2 (T2D). Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της συνδυασμένης θεραπείας δεν είναι σαφής.
Στόχος αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις επιδράσεις των GLP-1 RAs στα καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε ασθενείς με T2D που αντιμετωπίστηκαν με ή χωρίς αναστολείς SGLT2.
Αναδρομική ανάλυση (post hoc) της Harmony Outcomes (Albiglutide and Cardiovascular Outcomes in Patients With Type 2 Diabetes and Cardiovascular Disease) που αξιολόγησε την επίδραση της αλμπιγλουτίδης στον T2D με καρδιαγγειακή νόσο ανάλογα με τη χρήση αναστολέα SGLT2 ως φόντο. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση σε επίπεδο δοκιμής των Harmony Outcomes και AMPLITUDE-O (Effect of Efpeglenatide on Cardiovascular Outcomes), που αξιολόγησε τον T2D με καρδιαγγειακή ή νεφρική νόσο, συνδυάζοντας τις εκτιμήσεις της επίδρασης της θεραπείας ανάλογα με τη χρήση αναστολέα SGLT2.
Από τους 9.462 συμμετέχοντες στη Harmony Outcomes, 575 (6,1%) λάμβαναν αναστολείς SGLT2 κατά την έναρξη. Η επίδραση της αλμπιγλουτίδης στη μείωση του σύνθετου καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή ΑΕΕ (σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα) ήταν συνεπής με ή χωρίς αναστολείς SGLT2 (p αλληλεπίδρασης = 0,70). Η επίδραση της αλμπιγλουτίδης στις δευτερεύουσες εκβάσεις και τα ανεπιθύμητα συμβάντα δεν τροποποιήθηκε από τους αναστολείς SGLT2. Μια μετα-ανάλυση των Harmony Outcomes και AMPLITUDE-O περιέλαβε 13.538 ασθενείς, εκ των οποίων 1.193 (8,8%) χρησιμοποιούσαν αναστολείς SGLT2. Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, οι GLP1-RAs μείωσαν τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα χωρίς τροποποίηση της επίδρασης από τη χρήση αναστολέα SGLT2 (HR: 0,77· ΔΕ 95%: 0,68-0,87 χωρίς αναστολείς SGLT2· και HR: 0,78· ΔΕ 95%: 0,49-1,24 με αναστολείς SGLT2) (p για αλληλεπίδραση = 0,95) και μείωσαν τη νοσηλεία για καρδιακή ανεπάρκεια (HR: 0,72· ΔΕ 95%: 0,55-0,92 έναντι HR: 0,34· ΔΕ 95%: 0,12-0,96) (p για αλληλεπίδραση = 0,18).
Σε ασθενείς με T2D και καρδιαγγειακή νόσο, οι GLP-1 RAs μείωσαν τα καρδιαγγειακά συμβάντα ανεξάρτητα από τη χρήση αναστολέα SGLT2. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο συνδυασμός GLP-1 RAs με αναστολείς SGLT2 θα μπορούσε να μειώσει περαιτέρω τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Απαιτούνται κλινικές δοκιμές με συνδυασμένη θεραπεία.
