Η δοκιμή STEP-HFpEF έδειξε ότι η εβδομαδιαία σεμαγλουτίδη 2,4 mg σε ασθενείς με HFpEF και παχυσαρκία βελτίωσε δραματικά τα συμπτώματα της καρδιακής ανεπάρκειας, τους σωματικούς περιορισμούς και την ποιότητα ζωής, με μέση μείωση του σωματικού βάρους κατά 13%. Αυτό το ορόσημο αποτέλεσμα καθιέρωσε τους αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 ως μετασχηματιστική θεραπεία για τον φαινότυπο παχυσαρκίας-HFpEF.
Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης παρουσιάζει αυξανόμενη επίπτωση και συνδέεται με υψηλό συμπτωματικό φορτίο και λειτουργική έκπτωση, ιδίως σε άτομα με παχυσαρκία. Καμία θεραπεία δεν έχει εγκριθεί με στόχο την καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης που σχετίζεται με την παχυσαρκία.
Κατανείμαμε τυχαία 529 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και δείκτη μάζας σώματος (το βάρος σε χιλιόγραμμα διαιρούμενο διά του τετραγώνου του ύψους σε μέτρα) 30 ή υψηλότερο, να λάβουν εβδομαδιαία σεμαγλουτίδη (2,4 mg) ή εικονικό φάρμακο για 52 εβδομάδες. Τα δύο πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή από την έναρξη στη βαθμολογία κλινικής σύνοψης του ερωτηματολογίου Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ-CSS· οι βαθμολογίες κυμαίνονται από 0 έως 100, με υψηλότερες βαθμολογίες να υποδηλώνουν λιγότερα συμπτώματα και σωματικούς περιορισμούς) και η μεταβολή του σωματικού βάρους. Τα επιβεβαιωτικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τη μεταβολή στην απόσταση βάδισης 6 λεπτών· ένα ιεραρχικό σύνθετο καταληκτικό σημείο που περιελάμβανε θάνατο, επεισόδια καρδιακής ανεπάρκειας και διαφορές στη μεταβολή του KCCQ-CSS και της απόστασης βάδισης 6 λεπτών· και τη μεταβολή του επιπέδου της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP).
Η μέση μεταβολή στο KCCQ-CSS ήταν 16,6 μονάδες με σεμαγλουτίδη και 8,7 μονάδες με εικονικό φάρμακο (εκτιμώμενη διαφορά, 7,8 μονάδες· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 4,8 έως 10,9· p<0,001), και η μέση ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους ήταν -13,3% με σεμαγλουτίδη και -2,6% με εικονικό φάρμακο (εκτιμώμενη διαφορά, -10,7 ποσοστιαίες μονάδες· ΔΕ 95%, -11,9 έως -9,4· p<0,001). Η μέση μεταβολή στην απόσταση βάδισης 6 λεπτών ήταν 21,5 m με σεμαγλουτίδη και 1,2 m με εικονικό φάρμακο (εκτιμώμενη διαφορά, 20,3 m· ΔΕ 95%, 8,6 έως 32,1· p<0,001). Στην ανάλυση του ιεραρχικού σύνθετου καταληκτικού σημείου, η σεμαγλουτίδη παρήγαγε περισσότερες νίκες από το εικονικό φάρμακο (λόγος νικών, 1,72· ΔΕ 95%, 1,37 έως 2,15· p<0,001). Η μέση ποσοστιαία μεταβολή του επιπέδου CRP ήταν -43,5% με σεμαγλουτίδη και -7,3% με εικονικό φάρμακο (εκτιμώμενος λόγος θεραπείας, 0,61· ΔΕ 95%, 0,51 έως 0,72· p<0,001). Σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα αναφέρθηκαν σε 35 συμμετέχοντες (13,3%) στην ομάδα σεμαγλουτίδης και σε 71 (26,7%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και παχυσαρκία, η θεραπεία με σεμαγλουτίδη (2,4 mg) οδήγησε σε μεγαλύτερες μειώσεις των συμπτωμάτων και των σωματικών περιορισμών, μεγαλύτερες βελτιώσεις στη λειτουργική ικανότητα άσκησης, και μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. (Χρηματοδοτήθηκε από τη Novo Nordisk· αριθμός ClinicalTrials.gov της STEP-HFpEF, NCT04788511.)
