Η δοκιμή ECLS-SHOCK έδειξε ότι η συστηματική εξωσωματική οξυγόνωση μέσω μεμβράνης (ECMO) δεν βελτίωσε την 30ήμερη επιβίωση σε σύγκριση με την καθιερωμένη φροντίδα σε ασθενείς με καρδιογενή καταπληξία σχετιζόμενη με έμφραγμα. Αυτή η μεγάλη, καθοριστική δοκιμή τερμάτισε τον ενθουσιασμό για τη συστηματική χρήση ECLS στην καρδιογενή καταπληξία που σχετίζεται με έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η εξωσωματική υποστήριξη ζωής (ECLS) χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στη θεραπεία της καρδιογενούς καταπληξίας που σχετίζεται με έμφραγμα, παρά την έλλειψη τεκμηρίων σχετικά με την επίδρασή της στη θνησιμότητα.
Σε αυτή την πολυκεντρική δοκιμή, ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου επιπλεγμένο από καρδιογενή καταπληξία, για τους οποίους σχεδιαζόταν πρώιμη επαναγγείωση, κατανεμήθηκαν τυχαία να λάβουν πρώιμη ECLS επιπλέον της συνήθους ιατρικής θεραπείας (ομάδα ECLS) ή αποκλειστικά τη συνήθη ιατρική θεραπεία (ομάδα ελέγχου). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο θάνατος από οποιαδήποτε αιτία στις 30 ημέρες. Τα καταληκτικά σημεία ασφάλειας περιελάμβαναν αιμορραγία, ΑΕΕ και περιφερικές αγγειακές επιπλοκές που απαιτούσαν επεμβατική ή χειρουργική θεραπεία.
Συνολικά 420 ασθενείς υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση, και 417 ασθενείς περιελήφθησαν στις τελικές αναλύσεις. Στις 30 ημέρες, ο θάνατος από οποιαδήποτε αιτία είχε συμβεί σε 100 από τους 209 ασθενείς (47,8%) στην ομάδα ECLS και σε 102 από τους 208 ασθενείς (49,0%) στην ομάδα ελέγχου (σχετικός κίνδυνος, 0,98· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,80 έως 1,19· p=0,81). Η διάμεση διάρκεια του μηχανικού αερισμού ήταν 7 ημέρες (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 4 έως 12) στην ομάδα ECLS και 5 ημέρες (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 3 έως 9) στην ομάδα ελέγχου (διάμεση διαφορά, 1 ημέρα· ΔΕ 95%, 0 έως 2). Το καταληκτικό σημείο ασφάλειας που αποτελείτο από μέτρια ή σοβαρή αιμορραγία εμφανίστηκε στο 23,4% των ασθενών στην ομάδα ECLS και στο 9,6% εκείνων στην ομάδα ελέγχου (σχετικός κίνδυνος, 2,44· ΔΕ 95%, 1,50 έως 3,95)· περιφερικές αγγειακές επιπλοκές που απαιτούσαν παρέμβαση εμφανίστηκαν στο 11,0% και 3,8% αντίστοιχα (σχετικός κίνδυνος, 2,86· ΔΕ 95%, 1,31 έως 6,25).
Σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου επιπλεγμένο από καρδιογενή καταπληξία με προγραμματισμένη πρώιμη επαναγγείωση, ο κίνδυνος θανάτου από οποιαδήποτε αιτία στην 30ήμερη παρακολούθηση δεν ήταν χαμηλότερος μεταξύ των ασθενών που έλαβαν θεραπεία ECLS σε σχέση με εκείνους που έλαβαν μόνο ιατρική θεραπεία. (Χρηματοδοτήθηκε από το Else Kröner Fresenius Foundation και άλλους· αριθμός ClinicalTrials.gov της ECLS-SHOCK, NCT03637205.)
