Η δοκιμή STEP-HFpEF-DM κατέδειξε ότι η σεμαγλουτίδη 2,4 mg βελτίωσε σημαντικά τα συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας, τους σωματικούς περιορισμούς, και το σωματικό βάρος σε ασθενείς με HFpEF, παχυσαρκία, και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Τα ευρήματα επέκτειναν το όφελος που παρατηρήθηκε στη STEP-HFpEF στον υποπληθυσμό με διαβήτη, επιβεβαιώνοντας ότι οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 αντιμετωπίζουν τον φαινότυπο παχυσαρκίας-HFpEF ανεξάρτητα από τη γλυκαιμική κατάσταση.
Η παχυσαρκία και ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 είναι διαδεδομένοι σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και χαρακτηρίζονται από υψηλό συμπτωματικό φορτίο. Καμία εγκεκριμένη θεραπεία δεν στοχεύει ειδικά την καρδιακή ανεπάρκεια σχετιζόμενη με παχυσαρκία με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
Κατανείμαμε τυχαία ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, δείκτη μάζας σώματος (το βάρος σε χιλιόγραμμα διαιρούμενο διά του τετραγώνου του ύψους σε μέτρα) 30 ή υψηλότερο, και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 να λάβουν εβδομαδιαία σεμαγλουτίδη (2,4 mg) ή εικονικό φάρμακο για 52 εβδομάδες. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή από την έναρξη στη βαθμολογία κλινικής σύνοψης του ερωτηματολογίου Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ-CSS· οι βαθμολογίες κυμαίνονται από 0 έως 100, με υψηλότερες βαθμολογίες να υποδηλώνουν λιγότερα συμπτώματα και σωματικούς περιορισμούς) και η μεταβολή του σωματικού βάρους. Τα επιβεβαιωτικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τη μεταβολή στην απόσταση βάδισης 6 λεπτών· ένα ιεραρχικό σύνθετο καταληκτικό σημείο που περιελάμβανε θάνατο, επεισόδια καρδιακής ανεπάρκειας, και διαφορές στη μεταβολή του KCCQ-CSS και της απόστασης βάδισης 6 λεπτών· και τη μεταβολή του επιπέδου της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP).
Συνολικά 616 συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση. Η μέση μεταβολή στο KCCQ-CSS ήταν 13,7 μονάδες με σεμαγλουτίδη και 6,4 μονάδες με εικονικό φάρμακο (εκτιμώμενη διαφορά, 7,3 μονάδες· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 4,1 έως 10,4· p<0,001), και η μέση ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους ήταν -9,8% με σεμαγλουτίδη και -3,4% με εικονικό φάρμακο (εκτιμώμενη διαφορά, -6,4 ποσοστιαίες μονάδες· ΔΕ 95%, -7,6 έως -5,2· p<0,001). Τα αποτελέσματα για τα επιβεβαιωτικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ευνόησαν τη σεμαγλουτίδη έναντι του εικονικού φαρμάκου (εκτιμώμενη διαφορά μεταξύ ομάδων στη μεταβολή της απόστασης βάδισης 6 λεπτών, 14,3 m [ΔΕ 95%, 3,7 έως 24,9· p=0,008]· λόγος νικών για το ιεραρχικό σύνθετο καταληκτικό σημείο, 1,58 [ΔΕ 95%, 1,29 έως 1,94· p<0,001]· και εκτιμώμενος λόγος θεραπείας για τη μεταβολή του επιπέδου CRP, 0,67 [ΔΕ 95%, 0,55 έως 0,80· p<0,001]). Σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα αναφέρθηκαν σε 55 συμμετέχοντες (17,7%) στην ομάδα σεμαγλουτίδης και σε 88 (28,8%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια σχετιζόμενη με παχυσαρκία με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, η σεμαγλουτίδη οδήγησε σε μεγαλύτερες μειώσεις των σχετιζόμενων με καρδιακή ανεπάρκεια συμπτωμάτων και σωματικών περιορισμών, και μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο στο 1 έτος. (Χρηματοδοτήθηκε από τη Novo Nordisk· αριθμός ClinicalTrials.gov της STEP-HFpEF DM, NCT04916470.)
