Η δοκιμή DAPA-MI έδειξε ότι η εμπαγλιφλοζίνη μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ασθενείς χωρίς καρδιακή ανεπάρκεια ή διαβήτη δεν βελτίωσε σημαντικά το ιεραρχικό σύνθετο καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων. Το αποτέλεσμα υποδήλωσε ότι το όφελος των αναστολέων SGLT2 στο έμφραγμα ενδέχεται να περιορίζεται σε ασθενείς με ήδη εγκατεστημένη καρδιακή ανεπάρκεια ή διαβήτη.
Η εμπαγλιφλοζίνη βελτιώνει τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 με υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο, και ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εμπαγλιφλοζίνης σε ασθενείς που είχαν οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι άγνωστες.
Σε αυτή την καθοδηγούμενη από συμβάντα, διπλά-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή, κατανείμαμε, σε αναλογία 1:1, ασθενείς που είχαν νοσηλευτεί για οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και βρίσκονταν σε κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια να λάβουν εμπαγλιφλοζίνη σε δόση 10 mg ημερησίως ή εικονικό φάρμακο, επιπλέον της καθιερωμένης φροντίδας, εντός 14 ημερών από την εισαγωγή. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ένα σύνθετο νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, όπως αξιολογήθηκε σε ανάλυση χρόνου έως το πρώτο συμβάν.
Συνολικά 3260 ασθενείς κατανεμήθηκαν να λάβουν εμπαγλιφλοζίνη και 3262 να λάβουν εικονικό φάρμακο. Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 17,9 μηνών, πρώτη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή θάνατος από οποιαδήποτε αιτία παρατηρήθηκε σε 267 ασθενείς (8,2%) στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης και σε 298 ασθενείς (9,1%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου, με ποσοστά επίπτωσης 5,9 και 6,6 συμβάντα, αντίστοιχα, ανά 100 έτη-ασθενή (λόγος κινδύνου, 0,90· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,76 έως 1,06· p=0,21). Όσον αφορά τα επιμέρους στοιχεία του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου, πρώτη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας παρατηρήθηκε σε 118 ασθενείς (3,6%) στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης και σε 153 ασθενείς (4,7%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,77· ΔΕ 95%, 0,60 έως 0,98), και θάνατος από οποιαδήποτε αιτία παρατηρήθηκε σε 169 (5,2%) και 178 (5,5%), αντίστοιχα (λόγος κινδύνου, 0,96· ΔΕ 95%, 0,78 έως 1,19). Τα ανεπιθύμητα συμβάντα ήταν συνεπή με το γνωστό προφίλ ασφάλειας της εμπαγλιφλοζίνης και ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες της δοκιμής.
Μεταξύ ασθενών με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, η θεραπεία με εμπαγλιφλοζίνη δεν οδήγησε σε σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο πρώτης νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή θανάτου από οποιαδήποτε αιτία σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. (Χρηματοδοτήθηκε από τις Boehringer Ingelheim και Eli Lilly· αριθμός ClinicalTrials.gov της EMPACT-MI, NCT04509674.)
