Αυτή η μετα-ανάλυση σε επίπεδο ασθενούς επιβεβαίωσε ότι η μονοθεραπεία με αναστολέα P2Y12 (τικαγρελόρη ή κλοπιδογρέλη) μετά από σύντομη πορεία DAPT μειώνει τη σοβαρή αιμορραγία σε σύγκριση με την τυπική 12μηνη DAPT χωρίς να αυξάνει τα ισχαιμικά συμβάντα. Τα συγκεντρωτικά στοιχεία υποστηρίζουν οριστικά την απόκλιμάκωση σε μονή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία.
Να αξιολογηθούν οι κίνδυνοι και τα οφέλη της μονοθεραπείας με τικαγρελόρη ή της μονοθεραπείας με κλοπιδογρέλη σε σύγκριση με την τυπική DAPT μετά από PCI. ΠΗΓΕΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Αναζητήθηκαν οι βάσεις MEDLINE, Embase, TCTMD, και ο ιστότοπος της European Society of Cardiology από την έναρξή τους έως τις 10 Σεπτεμβρίου 2023, χωρίς γλωσσικό περιορισμό. ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΛΕΤΩΝ: Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν ήταν τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που συνέκριναν τη μονοθεραπεία με αναστολέα P2Y12 με DAPT σε κριμένα καταληκτικά σημεία σε ασθενείς χωρίς ένδειξη για από του στόματος αντιπηκτική αγωγή που υποβάλλονταν σε PCI. ΕΞΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Τα δεδομένα σε επίπεδο ασθενούς που παρείχε κάθε δοκιμή συγκεντρώθηκαν σε ένα ενοποιημένο σύνολο δεδομένων και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο μεικτών επιδράσεων ενός σταδίου. Η μελέτη αναφέρεται σύμφωνα με τα Preferred Reporting Items for Systematic Review and Meta-Analyses of Individual Participant Data. ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Ο πρωτεύων στόχος ήταν να προσδιοριστεί η μη κατωτερότητα της μονοθεραπείας με τικαγρελόρη ή κλοπιδογρέλη έναντι DAPT στο σύνθετο θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου (MI), ή ΑΕΕ στην ανάλυση ανά πρωτόκολλο με περιθώριο 1,15 για τον λόγο κινδύνου (HR). Τα κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η σοβαρή αιμορραγία και τα καθαρά ανεπιθύμητα κλινικά συμβάντα (NACE), συμπεριλαμβανομένου του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου και της σοβαρής αιμορραγίας.
Οι αναλύσεις περιελάμβαναν 6 τυχαιοποιημένες δοκιμές με 25.960 ασθενείς που υποβάλλονταν σε PCI, εκ των οποίων 24.394 ασθενείς (12.403 ασθενείς που λάμβαναν DAPT· 8292 ασθενείς που λάμβαναν μονοθεραπεία τικαγρελόρης· 3654 ασθενείς που λάμβαναν μονοθεραπεία κλοπιδογρέλης· 45 ασθενείς που λάμβαναν μονοθεραπεία πρασουγρέλης) παρέμειναν στην ανάλυση ανά πρωτόκολλο. Οι δοκιμές μονοθεραπείας τικαγρελόρης διεξήχθησαν στην Ασία, την Ευρώπη, και τη Βόρεια Αμερική· οι δοκιμές μονοθεραπείας κλοπιδογρέλης διεξήχθησαν όλες στην Ασία. Η τικαγρελόρη δεν ήταν κατώτερη της DAPT για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο (HR, 0,89· ΔΕ 95%, 0,74-1,06· p για μη κατωτερότητα=0,004), αλλά η κλοπιδογρέλη δεν ήταν μη κατώτερη (HR, 1,37· ΔΕ 95%, 1,01-1,87· p για μη κατωτερότητα>0,99), με αυτό το εύρημα να οφείλεται σε μη καρδιαγγειακό θάνατο. Ο κίνδυνος σοβαρής αιμορραγίας ήταν χαμηλότερος τόσο με τικαγρελόρη (HR, 0,47· ΔΕ 95%, 0,36-0,62· p<0,001) όσο και με μονοθεραπεία κλοπιδογρέλης (HR, 0,49· ΔΕ 95%, 0,30-0,81· p=0,006· p αλληλεπίδρασης=0,88). Τα NACE ήταν χαμηλότερα με τικαγρελόρη (HR, 0,74· ΔΕ 95%, 0,64-0,86· p<0,001) αλλά όχι με μονοθεραπεία κλοπιδογρέλης (HR, 1,00· ΔΕ 95%, 0,78-1,28· p=0,99· p αλληλεπίδρασης=0,04).
Αυτή η συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση διαπίστωσε ότι η μονοθεραπεία τικαγρελόρης δεν ήταν κατώτερη της DAPT για θάνατο από κάθε αιτία, MI, ή ΑΕΕ και ήταν ανώτερη για σοβαρή αιμορραγία και NACE. Η μονοθεραπεία κλοπιδογρέλης συσχετίστηκε παρομοίως με μειωμένη αιμορραγία αλλά δεν ήταν μη κατώτερη της DAPT για θάνατο από κάθε αιτία, MI, ή ΑΕΕ, σε μεγάλο βαθμό λόγω κινδύνου που παρατηρήθηκε σε 1 δοκιμή που περιελάμβανε αποκλειστικά ασθενείς Ανατολικής Ασίας και ενός κινδύνου που οφειλόταν σε υπερβολή μη καρδιαγγειακού θανάτου.
