EN Menu

16 Μαΐ. 2024

Ολεζαρσένη για την υπερτριγλυκεριδαιμία σε ασθενείς με υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Brian A Bergmark, Nicholas A Marston, Thomas A Prohaska et al. - The New England journal of medicine

Αυτή η δοκιμή που δημοσιεύθηκε στο NEJM έδειξε ότι η ολεζαρσένη μείωσε τα τριγλυκερίδια κατά περισσότερο από 50% σε ασθενείς με υπερτριγλυκεριδαιμία και υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Σε αντίθεση με τις φιμπράτες (PROMINENT), η αναστολή της APOC3 μειώνει τόσο τα τριγλυκερίδια όσο και τις λιποπρωτεΐνες που περιέχουν απολιποπρωτεΐνη B, τοποθετώντας την ως μια πιο υποσχόμενη στρατηγική μείωσης των τριγλυκεριδίων.

Ιστορικό

Η μείωση των επιπέδων τριγλυκεριδίων και λιποπρωτεϊνών πλούσιων σε τριγλυκερίδια παραμένει μια ανεκπλήρωτη κλινική ανάγκη. Η ολεζαρσένη είναι ένα αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο που στοχεύει το αγγελιαφόρο RNA για την απολιποπρωτεΐνη C-III (APOC3), έναν γενετικά επικυρωμένο στόχο για τη μείωση των τριγλυκεριδίων.

Μέθοδοι

Σε αυτή τη δοκιμή φάσης 2b, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, κατανείμαμε ενήλικες είτε με μέτρια υπερτριγλυκεριδαιμία (επίπεδο τριγλυκεριδίων, 150 έως 499 mg ανά δεκατόλιτρο) και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο είτε με σοβαρή υπερτριγλυκεριδαιμία (επίπεδο τριγλυκεριδίων, ≥500 mg ανά δεκατόλιτρο) σε αναλογία 1:1 είτε σε κοόρτη 50 mg είτε 80 mg. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν στη συνέχεια σε αναλογία 3:1 να λάβουν μηνιαία υποδόρια ολεζαρσένη ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο εντός κάθε κοόρτης. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η ποσοστιαία μεταβολή του επιπέδου τριγλυκεριδίων από την έναρξη έως τους 6 μήνες, που αναφέρθηκε ως η διαφορά μεταξύ κάθε ομάδας ολεζαρσένης και του εικονικού φαρμάκου. Τα βασικά δευτερεύοντα αποτελέσματα ήταν οι μεταβολές στα επίπεδα APOC3, απολιποπρωτεΐνης B, χοληστερόλης μη υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (μη-HDL), και χοληστερόλης λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL).

Αποτελέσματα

Συνολικά 154 ασθενείς υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση σε 24 κέντρα στη Βόρεια Αμερική. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 62 έτη, και το διάμεσο επίπεδο τριγλυκεριδίων ήταν 241,5 mg ανά δεκατόλιτρο. Οι δόσεις 50 mg και 80 mg ολεζαρσένης μείωσαν τα επίπεδα τριγλυκεριδίων κατά 49,3 και 53,1 ποσοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (p<0,001 και για τις δύο συγκρίσεις). Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, κάθε δόση ολεζαρσένης μείωσε επίσης σημαντικά τα επίπεδα APOC3, απολιποπρωτεΐνης B, και μη-HDL χοληστερόλης, χωρίς σημαντική μεταβολή στο επίπεδο LDL χοληστερόλης. Οι κίνδυνοι ανεπιθύμητων συμβάντων και σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν παρόμοιοι στις τρεις ομάδες. Κλινικά σημαντικές ηπατικές, νεφρικές ή αιμοπεταλιακές ανωμαλίες ήταν ασυνήθεις, με παρόμοιους κινδύνους στις τρεις ομάδες.

Συμπεράσματα

Σε ασθενείς με κυρίως μέτρια υπερτριγλυκεριδαιμία και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, η ολεζαρσένη μείωσε σημαντικά τα επίπεδα τριγλυκεριδίων, απολιποπρωτεΐνης B, και μη-HDL χοληστερόλης, χωρίς να εντοπιστούν σημαντικά προβλήματα ασφάλειας. (Χρηματοδοτήθηκε από την Ionis Pharmaceuticals· αριθμός Bridge-TIMI 73a ClinicalTrials.gov, NCT05355402.)