Αυτή η συνεργατική μετα-ανάλυση SMART-C όλων των βασικών δοκιμών αναστολέων SGLT2 επιβεβαίωσε ότι η κατηγορία μειώνει τη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και τα νεφρικά αποτελέσματα σε όλους τους πληθυσμούς ασθενών, ενώ η μείωση του MACE παρατηρήθηκε κυρίως σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αθηροσκληρωτική νόσο. Η ανάλυση παρέχει την οριστική σύνοψη των καρδιαγγειακών στοιχείων για τους αναστολείς SGLT2.
Οι αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) βελτιώνουν σταθερά τα αποτελέσματα που σχετίζονται με την καρδιακή ανεπάρκεια και τη νεφρική λειτουργία· ωστόσο, οι επιδράσεις στα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα (MACE) σε διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών είναι λιγότερο σαφείς.
Πρόκειται για συνεργατική μετα-ανάλυση σε επίπεδο δοκιμών από το SGLT2i Meta-analysis Cardio-Renal Trialists Consortium, το οποίο περιλαμβάνει όλες τις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές αποτελεσμάτων φάσης 3 των SGLT2i σε 3 πληθυσμούς ασθενών (ασθενείς με διαβήτη υψηλού κινδύνου για αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια [HF], ή χρόνια νεφρική νόσο). Τα αποτελέσματα ενδιαφέροντος ήταν το MACE (σύνθετο καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή εγκεφαλικού επεισοδίου), οι επιμέρους συνιστώσες του MACE (συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων και μη θανατηφόρων συμβάντων), η θνησιμότητα από κάθε αιτία, και οι υπότυποι θανάτου. Οι εκτιμήσεις επίδρασης για τους SGLT2i έναντι εικονικού φαρμάκου υποβλήθηκαν σε μετα-ανάλυση μεταξύ των δοκιμών και εξετάστηκαν σε βασικές υποομάδες (καθιερωμένη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, προηγούμενο έμφραγμα του μυοκαρδίου, διαβήτη, προηγούμενη HF, λευκωματινουρία, στάδια χρόνιας νεφρικής νόσου, και ομάδες κινδύνου).
Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 78.607 ασθενείς από 11 δοκιμές: 42.568 (54,2%), 20.725 (26,4%), και 15.314 (19,5%) προέρχονταν από δοκιμές σε ασθενείς με διαβήτη υψηλού κινδύνου για αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, HF, ή χρόνια νεφρική νόσο, αντίστοιχα. Οι SGLT2i μείωσαν το ποσοστό MACE κατά 9% (λόγος κινδύνου [HR], 0,91 [ΔΕ 95%, 0,87-0,96], p<0,0001) με συνεπή επίδραση σε όλους τους 3 πληθυσμούς ασθενών (I²=0%) και σε όλες τις βασικές υποομάδες. Αυτή η επίδραση οφειλόταν κυρίως σε μείωση του καρδιαγγειακού θανάτου (HR, 0,86 [ΔΕ 95%, 0,81-0,92], p<0,0001), χωρίς σημαντική επίδραση στο έμφραγμα του μυοκαρδίου στον συνολικό πληθυσμό (HR, 0,95 [ΔΕ 95%, 0,87-1,04], p=0,29), και χωρίς επίδραση στο εγκεφαλικό επεισόδιο (HR, 0,99 [ΔΕ 95%, 0,91-1,07], p=0,77). Το όφελος για τον καρδιαγγειακό θάνατο οφειλόταν κυρίως σε μειώσεις του θανάτου λόγω HF και του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου (HR, 0,68 [ΔΕ 95%, 0,46-1,02] και HR, 0,86 [ΔΕ 95%, 0,78-0,95], αντίστοιχα) και ήταν γενικά συνεπές στις υποομάδες, με πιθανή εξαίρεση να είναι πιο εμφανές σε όσους είχαν λευκωματινουρία (p αλληλεπίδρασης=0,02).
Οι SGLT2i μειώνουν τον κίνδυνο MACE σε ένα ευρύ φάσμα ασθενών ανεξάρτητα από αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, διαβήτη, νεφρική λειτουργία, ή άλλα σημαντικά κλινικά χαρακτηριστικά αρχικής κατάστασης. Αυτή η επίδραση οφείλεται κυρίως σε μείωση του καρδιαγγειακού θανάτου, ιδιαίτερα του θανάτου λόγω HF και του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου, χωρίς σημαντική επίδραση στο έμφραγμα του μυοκαρδίου στον συνολικό πληθυσμό, και χωρίς επίδραση στο εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να συμβάλουν στην ενημέρωση της επιλογής θεραπειών SGLT2i σε ολόκληρο το φάσμα της καρδιαγγειακής-νεφρικής-μεταβολικής νόσου.
