Η δοκιμή FINEARTS-HF κατέδειξε ότι η φινερενόνη μείωσε σημαντικά τα συμβάντα καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με HFmrEF και HFpEF, επεκτείνοντας το όφελος της ανταγωνιστικής δράσης στον υποδοχέα αλατοκορτικοειδών πέρα από την HFrEF. Αυτό το ορόσημο αποτέλεσμα καθιερώνει τη φινερενόνη ως τον πρώτο μη στεροειδή MRA με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα σε ολόκληρο το ευρύτερο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας.
Οι στεροειδείς ανταγωνιστές του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών μειώνουν τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης, αλλά η αποτελεσματικότητά τους σε εκείνους με καρδιακή ανεπάρκεια και ήπια μειωμένο ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης δεν έχει τεκμηριωθεί. Απαιτούνται δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του μη στεροειδούς ανταγωνιστή του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών φινερενόνη σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ήπια μειωμένο ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.
Σε αυτή τη διεθνή, διπλά τυφλή δοκιμή, κατανείμαμε τυχαία, σε αναλογία 1:1, ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας 40% ή μεγαλύτερο να λάβουν φινερενόνη (σε μέγιστη δόση 20 mg ή 40 mg μία φορά ημερησίως) ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο, επιπλέον της συνήθους θεραπείας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο του συνολικού αριθμού συμβάντων επιδείνωσης καρδιακής ανεπάρκειας (με συμβάν οριζόμενο ως πρώτη ή επαναλαμβανόμενη μη προγραμματισμένη νοσηλεία ή επείγουσα επίσκεψη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας) και θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια. Αξιολογήθηκαν επίσης οι συνιστώσες του πρωτεύοντος αποτελέσματος και η ασφάλεια.
Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 32 μηνών, 1083 συμβάντα πρωτεύοντος αποτελέσματος συνέβησαν σε 624 από 3003 ασθενείς στην ομάδα φινερενόνης, και 1283 συμβάντα πρωτεύοντος αποτελέσματος συνέβησαν σε 719 από 2998 ασθενείς στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος ρυθμών, 0,84· διάστημα εμπιστοσύνης 95% [ΔΕ], 0,74 έως 0,95· p=0,007). Ο συνολικός αριθμός συμβάντων επιδείνωσης καρδιακής ανεπάρκειας ήταν 842 στην ομάδα φινερενόνης και 1024 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος ρυθμών, 0,82· ΔΕ 95%, 0,71 έως 0,94· p=0,006). Το ποσοστό ασθενών που απεβίωσαν από καρδιαγγειακά αίτια ήταν 8,1% και 8,7%, αντίστοιχα (λόγος κινδύνου, 0,93· ΔΕ 95%, 0,78 έως 1,11). Η φινερενόνη σχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο υπερκαλιαιμίας και μειωμένο κίνδυνο υποκαλιαιμίας.
Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ήπια μειωμένο ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, η φινερενόνη οδήγησε σε σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό του σύνθετου συνολικού αριθμού συμβάντων επιδείνωσης καρδιακής ανεπάρκειας και θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. (Χρηματοδοτήθηκε από τη Bayer· αριθμός FINEARTS-HF ClinicalTrials.gov, NCT04435626.)
