Η 10ετής παρακολούθηση της SCOT-HEART επιβεβαίωσε ότι η διαχείριση με καθοδήγηση στεφανιαίας αγγειογραφίας CT (CCTA) του σταθερού θωρακικού άλγους παρέχει διατηρούμενο καρδιαγγειακό όφελος, με επίμονες μειώσεις στο MI. Τα μακροχρόνια δεδομένα υποστηρίζουν την CCTA ως οικονομικά αποδοτική εξέταση πρώτης γραμμής.
Η δοκιμή Scottish Computed Tomography of the Heart (SCOT-HEART) κατέδειξε ότι η διαχείριση με καθοδήγηση στεφανιαίας αγγειογραφίας CT (CCTA) βελτίωσε τη διάγνωση, τη διαχείριση και την έκβαση των ασθενών με σταθερό θωρακικό άλγος. Στόχος μας ήταν να αξιολογήσουμε αν η φροντίδα με καθοδήγηση CCTA οδηγεί σε διατηρούμενες μακροχρόνιες βελτιώσεις στη διαχείριση και τις εκβάσεις.
Η SCOT-HEART ήταν μια ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική δοκιμή παράλληλων ομάδων, για την οποία οι ασθενείς προσελήφθησαν από 12 εξωτερικά καρδιολογικά ιατρεία θωρακικού άλγους σε όλη τη Σκωτία. Επιλέξιμοι ασθενείς ήταν ηλικίας 18-75 ετών με συμπτώματα ύποπτης σταθερής στηθάγχης λόγω στεφανιαίας νόσου. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) σε καθιερωμένη φροντίδα συν CCTA ή σε αποκλειστικά καθιερωμένη φροντίδα. Σε αυτή την προκαθορισμένη 10ετή ανάλυση, τα δεδομένα συνταγογράφησης, οι στεφανιαίες επεμβατικές παρεμβάσεις και οι κλινικές εκβάσεις προέκυψαν μέσω σύνδεσης αρχείων από εθνικά μητρώα. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος από στεφανιαία νόσο ή το μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ανάλυση κατά πρόθεση θεραπείας. Αυτή η δοκιμή είναι καταχωρισμένη στο ClinicalTrials.gov (NCT01149590) και έχει ολοκληρωθεί.
Μεταξύ 18 Νοεμβρίου 2010 και 24 Σεπτεμβρίου 2014, προσελήφθησαν 4146 ασθενείς (μέση ηλικία 57 έτη [ΤΑ 10], 2325 [56,1%] άνδρες, 1821 [43,9%] γυναίκες), εκ των οποίων 2073 κατανεμήθηκαν τυχαία σε καθιερωμένη φροντίδα και CCTA και 2073 σε αποκλειστικά καθιερωμένη φροντίδα. Μετά από διάμεσο 10,0 έτη (IQR 9,3-11,0), ο θάνατος από στεφανιαία νόσο ή το μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου ήταν λιγότερο συχνό στην ομάδα CCTA σε σύγκριση με την ομάδα καθιερωμένης φροντίδας (137 [6,6%] έναντι 171 [8,2%]· λόγος κινδύνου [HR] 0,79 [ΔΕ 95% 0,63-0,99], p=0,044). Τα ποσοστά θανάτου από κάθε αιτία, καρδιαγγειακού θανάτου και θανάτου από στεφανιαία νόσο, καθώς και μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου, ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων (p>0,05 για όλα), αλλά τα μη θανατηφόρα εμφράγματα του μυοκαρδίου (90 [4,3%] έναντι 124 [6,0%]· HR 0,72 [0,55-0,94], p=0,017) και τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάματα (172 [8,3%] έναντι 214 [10,3%]· HR 0,80 [0,65-0,97], p=0,026) ήταν λιγότερο συχνά στην ομάδα CCTA. Τα ποσοστά επεμβάσεων στεφανιαίας επαναγγείωσης ήταν παρόμοια (315 [15,2%] έναντι 318 [15,3%]· HR 1,00 [0,86-1,17], p=0,99), αλλά η συνταγογράφηση προληπτικής θεραπείας παρέμεινε συχνότερη στην ομάδα CCTA (831 [55,9%] από 1486 έναντι 728 [49,0%] από 1485 ασθενείς με διαθέσιμα δεδομένα· λόγος odds 1,17 [ΔΕ 95% 1,01-1,36], p=0,034).
Μετά από 10 έτη, η διαχείριση με καθοδήγηση CCTA ασθενών με σταθερό θωρακικό άλγος συσχετίστηκε με διατηρούμενη μείωση του θανάτου από στεφανιαία νόσο ή του μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου. Η αναγνώριση της στεφανιαίας αθηροσκλήρωσης μέσω CCTA βελτιώνει τη μακροχρόνια πρόληψη καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με σταθερό θωρακικό άλγος.
