Η δοκιμή SUMMIT κατέδειξε ότι η τιρζεπατίδη, ένας διπλός αγωνιστής των υποδοχέων GIP/GLP-1, μείωσε σημαντικά τη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και τον καρδιαγγειακό θάνατο σε ασθενείς με HFpEF και παχυσαρκία, με σημαντικές βελτιώσεις στα συμπτώματα, την ποιότητα ζωής και το σωματικό βάρος. Αυτό καθιερώνει την τιρζεπατίδη μαζί με τη σεμαγλουτίδη ως μεταμορφωτική θεραπεία για την καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με την παχυσαρκία.
Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Η τιρζεπατίδη, ένας μακράς δράσης αγωνιστής των υποδοχέων του γλυκοζοεξαρτώμενου ινσουλινοτρόπου πολυπεπτιδίου και του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1, προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους, όμως δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις της στα καρδιαγγειακά αποτελέσματα λείπουν.
Σε αυτή τη διεθνή, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή, κατανείμαμε τυχαία, σε αναλογία 1:1, 731 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, κλάσμα εξώθησης τουλάχιστον 50%, και δείκτη μάζας σώματος (το βάρος σε κιλά διαιρούμενο διά του τετραγώνου του ύψους σε μέτρα) τουλάχιστον 30, να λάβουν τιρζεπατίδη (έως 15 mg υποδορίως μία φορά την εβδομάδα) ή εικονικό φάρμακο για τουλάχιστον 52 εβδομάδες. Τα δύο πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν ένα σύνθετο αποτέλεσμα κρίσιμα αξιολογηθέντος θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια ή συμβάντος επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας (αξιολογούμενο σε ανάλυση χρόνου έως το πρώτο συμβάν) και η μεταβολή από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 52 στη βαθμολογία κλινικής σύνοψης του Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ-CSS· οι βαθμολογίες κυμαίνονται από 0 έως 100, με υψηλότερες βαθμολογίες να υποδεικνύουν καλύτερη ποιότητα ζωής).
Συνολικά 364 ασθενείς κατανεμήθηκαν στην ομάδα τιρζεπατίδης και 367 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου· η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης ήταν 104 εβδομάδες. Κρίσιμα αξιολογηθείς θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια ή συμβάν επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας εμφανίστηκε σε 36 ασθενείς (9,9%) στην ομάδα τιρζεπατίδης και σε 56 ασθενείς (15,3%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,62· διάστημα εμπιστοσύνης 95% [ΔΕ], 0,41 έως 0,95· p=0,026). Συμβάντα επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας εμφανίστηκαν σε 29 ασθενείς (8,0%) στην ομάδα τιρζεπατίδης και σε 52 ασθενείς (14,2%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,54· ΔΕ 95%, 0,34 έως 0,85), και κρίσιμα αξιολογηθείς θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια εμφανίστηκε σε 8 ασθενείς (2,2%) και 5 ασθενείς (1,4%), αντίστοιχα (λόγος κινδύνου, 1,58· ΔΕ 95%, 0,52 έως 4,83). Στις 52 εβδομάδες, η μέση (±ΤΑ) μεταβολή στο KCCQ-CSS ήταν 19,5±1,2 στην ομάδα τιρζεπατίδης σε σύγκριση με 12,7±1,3 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (διαφορά μεταξύ ομάδων, 6,9· ΔΕ 95%, 3,3 έως 10,6· p<0,001). Ανεπιθύμητες ενέργειες (κυρίως γαστρεντερικές) που οδήγησαν σε διακοπή του υπό μελέτη φαρμάκου εμφανίστηκαν σε 23 ασθενείς (6,3%) στην ομάδα τιρζεπατίδης και σε 5 ασθενείς (1,4%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Η θεραπεία με τιρζεπατίδη οδήγησε σε χαμηλότερο κίνδυνο σύνθετου αποτελέσματος θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια ή επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο και βελτίωσε την κατάσταση υγείας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και παχυσαρκία. (Χρηματοδοτήθηκε από την Eli Lilly· αριθμός SUMMIT ClinicalTrials.gov, NCT04847557.)
