Αυτή η ολοκληρωμένη ανάλυση της AUGUSTUS προσδιόρισε το αντιθρομβωτικό σχήμα που ελαχιστοποιεί το συνολικό φορτίο τόσο αιμορραγικών όσο και ισχαιμικών συμβαμάτων σε ασθενείς με AF μετά από ACS ή PCI, υποστηρίζοντας οριστικά την απιξαμπάνη συν αναστολέα P2Y12 χωρίς ασπιρίνη.
Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τη βέλτιστη αντιθρομβωτική στρατηγική για την ελαχιστοποίηση των συνολικών αιμορραγικών και ισχαιμικών συμβαμάτων σε ασθενείς με πρόσφατο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) ή διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) και κολπική μαρμαρυγή (AF).
Οι συγγραφείς επιδίωξαν να προσδιορίσουν το αντιθρομβωτικό σχήμα που ελαχιστοποιούσε τον συνολικό αριθμό σοβαρών ή κλινικά σημαντικών μη σοβαρών αιμορραγικών συμβαμάτων, ισχαιμικών συμβαμάτων, και νοσηλειών μετά από ACS ή PCI σε AF.
Διεξαγάγαμε δευτερεύουσα ανάλυση της AUGUSTUS (ανοιχτής επισήμανσης, παραγοντική 2×2, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη κλινική δοκιμή για την αξιολόγηση της ασφάλειας της απιξαμπάνης έναντι ανταγωνιστή της βιταμίνης Κ και της ασπιρίνης έναντι εικονικού φαρμάκου σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και οξύ στεφανιαίο σύνδρομο ή/και διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση), μια παραγοντική 2×2, τυχαιοποιημένη δοκιμή που αξιολόγησε την απιξαμπάνη έναντι ανταγωνιστή της βιταμίνης Κ (VKA) και την ασπιρίνη έναντι εικονικού φαρμάκου σε ασθενείς με AF και ACS ή PCI που βρίσκονταν υπό θεραπεία με αναστολέα P2Y12. Προσδιορίσαμε την επίπτωση του συνολικού αριθμού σοβαρών ή κλινικά σημαντικών μη σοβαρών αιμορραγικών συμβαμάτων σε ασθενείς που έλαβαν τουλάχιστον 1 δόση της υπό μελέτη θεραπείας, του συνολικού αριθμού ισχαιμικών συμβαμάτων, και του συνολικού αριθμού νοσηλειών μεταξύ των ασθενών που κατανεμήθηκαν τυχαία σε κάθε αντιθρομβωτική στρατηγική.
Κατά τη διάρκεια 6 μηνών παρακολούθησης, 573 από τους 4.568 ασθενείς (12,5%) εμφάνισαν τουλάχιστον 1 αιμορραγικό σύμβαμα ενώ λάμβαναν το υπό μελέτη φάρμακο· μεταξύ αυτών, 110 (19,2%) είχαν πολλαπλά αιμορραγικά συμβάματα. Σε σύγκριση με όσους είχαν 1 αιμορραγικό σύμβαμα, οι ασθενείς με πολλαπλά αιμορραγικά συμβάματα ήταν πιο πιθανό να λαμβάνουν αναστολέα P2Y12 υψηλής ισχύος (πρασουγρέλη ή τικαγρελόρη έναντι κλοπιδογρέλης). Από τους 4.614 τυχαιοποιημένους συμμετέχοντες, 219 (4,7%) είχαν τουλάχιστον 1 ισχαιμικό σύμβαμα, εκ των οποίων 75 (34,2%) είχαν πολλαπλά ισχαιμικά συμβάματα. Τουλάχιστον 1 νοσηλεία σημειώθηκε σε 1.125 ασθενείς (24,4%)· μεταξύ αυτών, 384 (34,1%) είχαν πολλαπλές νοσηλείες. Η απιξαμπάνη, σε σύγκριση με τον VKA, μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο συνολικής αιμορραγίας (λόγος ρυθμών [RR]: 0,66· ΔΕ 95%: 0,55-0,80). Η απιξαμπάνη είχε παρόμοια ποσοστά συνολικών ισχαιμικών συμβαμάτων (RR: 0,83· ΔΕ 95%: 0,58-1,20) και συνολικών νοσηλειών (RR: 0,90· ΔΕ 95%: 0,79-1,03) σε σύγκριση με τον VKA. Η ασπιρίνη, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, αύξησε σημαντικά τον κίνδυνο συνολικής αιμορραγίας (RR: 2,14· ΔΕ 95%: 1,75-2,60). Τα ποσοστά συνολικών ισχαιμικών συμβαμάτων (RR: 0,75· ΔΕ 95%: 0,52-1,08) και συνολικών νοσηλειών (RR: 1,11· ΔΕ 95%: 0,97-1,27) με ασπιρίνη και εικονικό φάρμακο ήταν παρόμοια.
Σε ασθενείς με AF και πρόσφατο ACS ή PCI, η απιξαμπάνη μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο συνολικής αιμορραγίας σε σύγκριση με τον VKA. Η ασπιρίνη διπλασίασε τον κίνδυνο συνολικής αιμορραγίας σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, χωρίς σημαντική μεταβολή στα συνολικά ισχαιμικά συμβάματα. Με βάση αυτή την αξιολόγηση των συνολικών συμβαμάτων, τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη χρήση απιξαμπάνης συν αναστολέα P2Y12 χαμηλής ισχύος (δηλαδή κλοπιδογρέλης) χωρίς ασπιρίνη ως τυπική θεραπεία για αυτόν τον πληθυσμό ασθενών υψηλού κινδύνου. (A Study of Apixaban in Patients With Atrial Fibrillation, Not Caused by a Heart Valve Problem, Who Are at Risk for Thrombosis [Blood Clots] Due to Having Had a Recent Coronary Event, Such as a Heart Attack or a Procedure to Open the Vessels of the Heart· NCT02415400)
