Αυτή η υποανάλυση της EMPEROR-Preserved έδειξε ότι η εμπαγλιφλοζίνη βελτιώνει την αρτηριακή πίεση σε ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση και HFpEF, παρέχοντας πρόσθετο αιμοδυναμικό όφελος σε αυτόν τον δυσκολοθεράπευτο πληθυσμό επικάλυψης.
Συνολικά μελετήθηκαν 5533 ασθενείς, και ο πληθυσμός διαχωρίστηκε σε ανθεκτική (resHTN), ανεξέλεγκτη (uctrHTN), και ελεγχόμενη (ctrHTN) υπέρταση. Διερευνήθηκε η επίδραση της SBP στα αποτελέσματα και οι επιδράσεις της θεραπείας με εμπαγλιφλοζίνη. Οι αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με αναλύσεις παλινδρόμησης Cox προσαρμοσμένες για δημογραφικούς και κλινικούς συγχυτικούς παράγοντες, και με μεικτό μοντέλο για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις.
Η εμπαγλιφλοζίνη μείωσε την SBP στην resHTN ελαφρώς περισσότερο από ό,τι στις άλλες κατηγορίες κατά τις πρώτες εβδομάδες, ενώ στη συνέχεια δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές. Η μέτρια μείωση της SBP οδήγησε σε μέτρια αύξηση του χρόνου εντός στόχου και σε λιγότερες υπερτασικές επείγουσες καταστάσεις. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν συχνότερο στην resHTN (p=0,0358), αλλά η επίδραση της θεραπείας με εμπαγλιφλοζίνη στο πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν παρόμοια στις resHTN, uctrHTN, και ctrHTN (p για αλληλεπίδραση = 0,92), όπως και η βελτίωση της κλίσης του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (p για αλληλεπίδραση = 0,95) και η μεταβολή της ποιότητας ζωής με την εμπαγλιφλοζίνη.
Στην HFpEF, ο επιπολασμός της resHTN είναι υψηλός και σχετίζεται με συχνά υψηλότερα ποσοστά αποτελεσμάτων σε σύγκριση με την ctrHTN και την uctrHTN. Η επίδραση της θεραπείας δεν τροποποιήθηκε από τις κατηγορίες υπέρτασης. Αυτό υποδεικνύει ότι, στην HFpEF, οι μέτριες τροποποιήσεις της αρτηριακής πίεσης δεν επηρεάζουν τα συνολικά αποτελέσματα και τις επιδράσεις της θεραπείας με εμπαγλιφλοζίνη.
