Αυτή η δοκιμή φάσης 3 κατέδειξε ότι η λορουνδροστάτη, ένας εκλεκτικός αναστολέας της συνθάσης της αλδοστερόνης, μείωσε σημαντικά την αρτηριακή πίεση σε ασθενείς με ανεξέλεγκτη υπέρταση υπό υπάρχουσα θεραπεία. Τα αποτελέσματα προστίθενται στα αυξανόμενα στοιχεία υπέρ της αναστολής της συνθάσης της αλδοστερόνης ως νέας θεραπευτικής κατηγορίας για ανθεκτική και δυσκολοθεράπευτη υπέρταση.
Η δυσρύθμιση της αλδοστερόνης συμβάλλει στην υπέρταση. Η λορουνδροστάτη είναι αναστολέας της συνθάσης της αλδοστερόνης, ωστόσο τα δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά της σε ασθενείς με υπέρταση είναι περιορισμένα.
Σε αυτή την πολυκεντρική, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή, κατανείμαμε συμμετέχοντες που ελάμβαναν δύο έως πέντε αντιυπερτασικά φάρμακα και είχαν μέτρηση αρτηριακής πίεσης 140/90 mm Hg ή μεγαλύτερη κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο ιατρείο, να ακολουθήσουν τυποποιημένο αντιυπερτασικό σχήμα για 3 εβδομάδες. Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες με μέση 24ωρη αμφίδρομη αρτηριακή πίεση 130/80 mm Hg ή μεγαλύτερη κατανεμήθηκαν να λάβουν εικονικό φάρμακο, λορουνδροστάτη σε σταθερή δόση 50 mg ημερησίως (ομάδα σταθερής δόσης), ή λορουνδροστάτη σε αρχική δόση 50 mg ημερησίως, με αύξηση στα 100 mg ημερησίως αν η συστολική αρτηριακή πίεση ήταν 130 mm Hg ή μεγαλύτερη μετά από 4 εβδομάδες (ομάδα προσαρμογής δόσης). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή στη μέση 24ωρη συστολική αρτηριακή πίεση από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 12, αξιολογούμενη ως η μέση διαφορά ελαχίστων τετραγώνων από το εικονικό φάρμακο (η μεταβολή προσαρμοσμένη ως προς το εικονικό φάρμακο) σε κάθε ομάδα λορουνδροστάτης. Ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή στη μέση 24ωρη συστολική αρτηριακή πίεση από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 4, αξιολογούμενη ως η μεταβολή προσαρμοσμένη ως προς το εικονικό φάρμακο στις συνδυασμένες ομάδες λορουνδροστάτης.
Συνολικά 285 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν· 94 κατανεμήθηκαν στην ομάδα σταθερής δόσης, 96 στην ομάδα προσαρμογής δόσης, και 95 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Η μέση ηλικία ήταν 60 έτη, και 150 συμμετέχοντες (53%) ήταν μαύρης καταγωγής. Μετά από 12 εβδομάδες, η μέση μεταβολή ελαχίστων τετραγώνων στη μέση 24ωρη συστολική αρτηριακή πίεση ήταν -15,4 mm Hg στην ομάδα σταθερής δόσης, -13,9 mm Hg στην ομάδα προσαρμογής δόσης, και -7,4 mm Hg στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Η μεταβολή προσαρμοσμένη ως προς το εικονικό φάρμακο στην αρτηριακή πίεση ήταν -7,9 mm Hg (διάστημα εμπιστοσύνης 97,5% [ΔΕ], -13,3 έως -2,6) στην ομάδα σταθερής δόσης και -6,5 mm Hg (ΔΕ 97,5%, -11,8 έως -1,2) στην ομάδα προσαρμογής δόσης. Η μεταβολή προσαρμοσμένη ως προς το εικονικό φάρμακο στη μέση 24ωρη συστολική αρτηριακή πίεση από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 4 στις συνδυασμένες ομάδες λορουνδροστάτης ήταν -5,3 mm Hg (ΔΕ 95%, -8,4 έως -2,3). Επίπεδο καλίου άνω των 6,0 mmol ανά λίτρο εμφανίστηκε σε 5 συμμετέχοντες (5%) στην ομάδα σταθερής δόσης, 7 συμμετέχοντες (7%) στην ομάδα προσαρμογής δόσης, και σε κανέναν συμμετέχοντα στην ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Η λορουνδροστάτη συσχετίστηκε με μεγαλύτερες μειώσεις της μέσης 24ωρης αρτηριακής πίεσης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε συμμετέχοντες με ανεξέλεγκτη και ανθεκτική στη θεραπεία υπέρταση. (Χρηματοδοτήθηκε από την Mineralys Therapeutics· αριθμός Advance-HTN ClinicalTrials.gov, NCT05769608.)
