Αυτή η ανάλυση της AZALEA-TIMI 71 έδειξε ότι η αμπελασιμάμπη (μακράς δράσης αναστολέας του παράγοντα XI) μειώνει την περιεπεμβατική αιμορραγία σε σύγκριση με τη ριβαροξαμπάνη, καταδεικνύοντας το πλεονέκτημα ασφάλειας της αναστολής του παράγοντα XI γύρω από επεμβατικές διαδικασίες.
Στην AZALEA-TIMI 71 (A Multicenter, Randomized, Active-Controlled Study to Evaluate the Safety and Tolerability of Two Blinded Doses of Abelacimab Compared with Open-Label Rivaroxaban in Patients with Atrial Fibrillation-Thrombolysis In Myocardial Infarction 71), η αμπελασιμάμπη, ένας νέος αναστολέας του παράγοντα XI, μείωσε σημαντικά το ποσοστό σοβαρής ή κλινικά σημαντικής μη σοβαρής (CRNM) αιμορραγίας σε σύγκριση με τη ριβαροξαμπάνη σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (AF). Η αμπελασιμάμπη είναι μακράς δράσης με χρόνο ημιζωής ∼28 ημερών.
Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εξετάσει την περιεπεμβατική αιμορραγία σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε επεμβατικές διαδικασίες στο πλαίσιο της μακράς δράσης αναστολής του παράγοντα XI με αμπελασιμάμπη.
Η AZALEA-TIMI 71 σχεδιάστηκε για την αξιολόγηση του προφίλ αιμορραγίας της αμπελασιμάμπης σε σχέση με τη ριβαροξαμπάνη. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία σε 1 από τις 2 δόσεις αμπελασιμάμπης (90 ή 150 mg υποδορίως μηνιαίως) ή σε καθημερινή ριβαροξαμπάνη. Οι επεμβατικές διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης κατηγοριοποιήθηκαν ως χαμηλού, ενδιάμεσου, ή υψηλού κινδύνου αιμορραγίας. Τα περιεπεμβατικά αιμορραγικά συμβάματα προσδιορίστηκαν ως σοβαρές/CRNM αιμορραγίες, όπως κρίθηκε από επιτροπή κλινικών συμβαμάτων τυφλή ως προς την κατανομή θεραπείας, που εμφανίστηκαν εντός 30 ημερών μετά από μια διαδικασία και σχετίζονταν με τη διαδικασία σύμφωνα με τυφλή επανεξέταση.
Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 920 διαδικασίες σε 441 ασθενείς, με περίπου 1 στους 3 ασθενείς και στους δύο βραχίονες ριβαροξαμπάνης και αμπελασιμάμπης να υποβάλλονται σε επεμβατική διαδικασία κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 2,1 ετών. Οι περισσότερες διαδικασίες είχαν χαμηλό κίνδυνο αιμορραγίας (n = 696, 75,7%) και ήταν προγραμματισμένες (n = 686, 74,6%). Ο διάμεσος χρόνος έως μια διαδικασία από την τελευταία δόση αμπελασιμάμπης ήταν 29 ημέρες (Q1-Q3: 20-42 ημέρες), με 336 από τις 602 (55,8%) διαδικασίες στους βραχίονες αμπελασιμάμπης να πραγματοποιούνται εντός του μηνιαίου διαστήματος δοσολογίας. Συνολικά, η εμφάνιση περιεπεμβατικής σοβαρής ή CRNM αιμορραγίας ήταν χαμηλή (<2% όλων των διαδικασιών), αντιπροσωπεύοντας το 1,2% όλων των διαδικασιών στους βραχίονες αμπελασιμάμπης έναντι 2,2% όλων των διαδικασιών στον βραχίονα ριβαροξαμπάνης (RR [λόγος κινδύνου]: 0,54· ΔΕ 95%: 0,19-1,58), με συνεπή αποτελέσματα στους μεμονωμένους βραχίονες δοσολογίας αμπελασιμάμπης. Για διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν εντός 30 ημερών από μια δόση αμπελασιμάμπης, σοβαρές ή CRNM αιμορραγίες εμφανίστηκαν μόνο σε 3 από τις 336 (0,9%) διαδικασίες.
Αυτά τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι οι ασθενείς με AF που λαμβάνουν θεραπεία με αμπελασιμάμπη, έναν μακράς δράσης αναστολέα του παράγοντα XI, μπορούν να υποβληθούν σε επεμβατικές διαδικασίες με χαμηλά ποσοστά αιμορραγίας. Επιπλέον, αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η συστηματική διακοπή της αντιπηκτικής αγωγής ενδέχεται να μην είναι απαραίτητη για όλες τις διαδικασίες στο πλαίσιο της αναστολής του παράγοντα XI, ιδιαίτερα για διαδικασίες χαμηλού κινδύνου αιμορραγίας.
