Τα μακροχρόνια δεδομένα της PREVENT επιβεβαίωσαν το όφελος της προληπτικής PCI για ευάλωτες πλάκες που εντοπίστηκαν με IVUS/OCT σε διαβητικούς ασθενείς. Το παράδειγμα της θεραπείας μη περιοριστικών της ροής βλαβών υψηλού κινδύνου συνεχίζει να αποκτά στοιχεία τεκμηρίωσης.
Η δοκιμή PREVENT (Preventive Coronary Intervention on Stenosis with Functionally Insignificant Vulnerable Plaque) ήταν μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που συνέκρινε την προληπτική PCI σε συνδυασμό με βέλτιστη ιατρική θεραπεία με τη βέλτιστη ιατρική θεραπεία μόνη σε ασθενείς με μη περιοριστικές της ροής (κλασματική εφεδρεία ροής >0,80) ευάλωτες πλάκες που εντοπίστηκαν μέσω ενδοστεφανιαίας απεικόνισης. Η τυχαιοποίηση διαστρωματώθηκε ανάλογα με την κατάσταση διαβήτη. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ένα σύνθετο αποτέλεσμα καρδιακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου του αγγείου-στόχου, επαναγγείωσης του αγγείου-στόχου λόγω ισχαιμίας, ή νοσηλείας λόγω ασταθούς ή προϊούσας στηθάγχης στα 2 έτη.
Από τους 1606 τυχαιοποιημένους ασθενείς, 490 (30,5%) είχαν διαβήτη. Οι διαβητικοί ασθενείς υποβλήθηκαν σε PCI για μη στοχευόμενες βλάβες πριν από την τυχαιοποίηση συχνότερα από τους μη διαβητικούς (40,6% έναντι 33,8%, p = 0,009). Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην επίπτωση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών [1,8% έναντι 1,9%· λόγος κινδύνου 0,98· 95% διάστημα εμπιστοσύνης 0,45-2,14· p = 0,956]. Ωστόσο, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο στα 2 έτη ήταν λιγότερο συχνό με την προληπτική PCI σε σύγκριση με τη βέλτιστη ιατρική θεραπεία μόνη, τόσο σε διαβητικούς (0% έναντι 3,7%· p = 0,004) όσο και σε μη διαβητικούς ασθενείς (0,5% έναντι 3,2%· λόγος κινδύνου 0,16· 95% διάστημα εμπιστοσύνης 0,05-0,55· p = 0,004), χωρίς σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ κατάστασης διαβήτη και τυχαιοποιημένης στρατηγικής.
Ο κίνδυνος ανεπιθύμητων κλινικών επεισοδίων ήταν παρόμοιος μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με μη περιοριστικές της ροής ευάλωτες στεφανιαίες πλάκες. Ωστόσο, η προληπτική PCI σχετίστηκε με χαμηλότερη επίπτωση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου στα 2 έτη, ανεξάρτητα από την κατάσταση διαβήτη.
