Η δοκιμή CSP-SYNC, που συνέκρινε τη βηματοδότηση του συστήματος αγωγιμότητας (δεμάτιο His ή περιοχή αριστερού σκέλους) με την αμφικοιλιακή βηματοδότηση για CRT, έδειξε ότι η βηματοδότηση του συστήματος αγωγιμότητας δεν υστερεί και είναι δυνητικά ανώτερη. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν τη φυσιολογική βηματοδότηση ως βιώσιμη εναλλακτική λύση CRT.
Υπάρχουν περιορισμένες προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες που συγκρίνουν τη βηματοδότηση της περιοχής του αριστερού σκέλους (LBBAP) και την αμφικοιλιακή (BiV) βηματοδότηση για τη θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού (CRT). Η μελέτη εξέτασε αν η LBBAP δεν υστερεί έναντι της βηματοδότησης BiV σε ασθενείς με ένδειξη κατηγορίας I για CRT.
Η μελέτη CSP-SYNC είναι μια μονοκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη με πρωτοβουλία ερευνητή. Εξήντα δύο ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία σε αναλογία 1:1 σε LBBAP ή BiV. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η μεταβολή του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) στους 6 μήνες. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν μεταβολές σε ηχωκαρδιογραφικές και κλινικές παραμέτρους μετά από 6 και 12 μήνες. Τριάντα ένας ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία σε κάθε σκέλος. Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν άνδρες (71%), και το 32% είχε ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια. Στους 6 μήνες, παρόμοια βελτίωση του LVEF παρατηρήθηκε στην ομάδα LBBAP σε σύγκριση με την ομάδα BiV [14,0% (95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ): 11,2-16,8) στο LBBAP έναντι 8,5% (95% ΔΕ: 5,6-11,2) στο BiV] με μέση διαφορά μεταξύ ομάδων 5,6% (95% ΔΕ: 1,6-9,5· p < 0,001 για μη κατωτερότητα). Και οι δύο ομάδες παρουσίασαν συγκρίσιμη μείωση του LVESV [-64 ml (95% ΔΕ: -78 έως -50) έναντι -40 ml (95% ΔΕ: -54 έως -25), αντίστοιχα, μέση διαφορά -24 ml (95% ΔΕ: -44 έως -4)· p < 0,001 για μη κατωτερότητα] και μεταβολές στη δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών (p < 0,001 για μη κατωτερότητα) και στην κατηγορία NYHA (p = 0,011 για μη κατωτερότητα). Οι χρονικές τάσεις της αναδιαμόρφωσης της αριστερής κοιλίας και τα ποσοστά νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ήταν επίσης συγκρίσιμα.
Σε ασθενείς με ένδειξη κατηγορίας I για CRT, η LBBAP δεν υστερούσε έναντι της βηματοδότησης BiV στη βελτίωση του LVEF και παρείχε παρόμοια δομική και ηλεκτρική αναδιαμόρφωση.
