Το baxdrostat 1 mg ή 2 mg μία φορά ημερησίως οδήγησε σε στατιστικά σημαντικές μειώσεις της αρτηριακής πίεσης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο στις 12 εβδομάδες σε ασθενείς με ανεξέλεγκτη ή ανθεκτική στη θεραπεία υπέρταση, σύμφωνα με μια μελέτη τελευταίας στιγμής που παρουσιάστηκε σήμερα σε συνεδρία Hot Line στο ESC Congress 2025
Καθ. Richard Hobbs, Πρόεδρος EPCCS, Πρόεδρος GPcardio - Oxford University, Ηνωμένο Βασίλειο
Σχετικά με τη μελέτη BaxHTN - πηγή Κέντρο Τύπου ESC
Παρά τη χρήση πολλαπλών φαρμάκων, πολλοί άνθρωποι με υπέρταση δεν επιτυγχάνουν τα επιθυμητά επίπεδα αρτηριακής πίεσης (BP) που σχετίζονται με τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου. Στην ανεξέλεγκτη υπέρταση, η αυξημένη BP παραμένει παρά τη θεραπεία με δύο ή περισσότερα φάρμακα, ενώ στην ανθεκτική υπέρταση, η BP παραμένει υψηλή παρά τα τρία ή περισσότερα φάρμακα. Ο κύριος ερευνητής, καθηγητής Bryan Williams από το University College London, Ηνωμένο Βασίλειο, εξήγησε το υπόβαθρο της μελέτης BaxHTN: «Η αλδοστερόνη είναι γνωστός παράγοντας πρόκλησης υπέρτασης, όμως εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες δυσκολεύονται να αποκλείσουν την παραγωγή της με ακρίβεια. Το baxdrostat είναι μία από τις πρώτες θεραπείες που το επιτυγχάνουν επιλεκτικά, δείχνοντας ουσιαστικές μειώσεις της BP σε ανεξέλεγκτη ή ανθεκτική υπέρταση. Με τη μελέτη φάσης III BaxHTN, στοχεύσαμε να επιβεβαιώσουμε την επίδραση και την ασφάλεια του baxdrostat σε μια ευρύτερη ομάδα ασθενών των οποίων η BP παραμένει ανεξέλεγκτη παρά τις πολλαπλές θεραπείες».
Η μελέτη φάσης III BaxHTN διεξήχθη σε 214 κλινικά κέντρα σε πολλές χώρες. Επιλέξιμοι συμμετέχοντες ήταν ενήλικες με ≥140 και <170 mmHg καθιστή συστολική BP (SBP) παρά τη θεραπεία με τις μέγιστες ανεκτές δόσεις δύο αντιυπερτασικών (ανεξέλεγκτη υπέρταση) ή τουλάχιστον τριών αντιυπερτασικών (ανθεκτική υπέρταση), συμπεριλαμβανομένου διουρητικού, για ≥4 εβδομάδες πριν από τον έλεγχο. Το Μέρος 1 ήταν μια 12εβδομαδιαία διπλά τυφλή περίοδος στην οποία 796 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1:1 να λάβουν baxdrostat 1 mg, baxdrostat 2 mg ή εικονικό φάρμακο μία φορά ημερησίως. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η διαφορά στη μέση μεταβολή από την αρχική τιμή στην καθιστή SBP στην εβδομάδα 12 με baxdrostat (1 mg ή 2 mg ξεχωριστά) και εικονικό φάρμακο. Το Μέρος 2 ήταν μια 12εβδομαδιαία ανοιχτή περίοδος στην οποία οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου: 483 να λάβουν baxdrostat 2 mg και 245 στη συνήθη φροντίδα. Το Μέρος 3 ήταν μια διπλά τυφλή τυχαιοποιημένη περίοδος απόσυρσης στην οποία 257 ασθενείς από την ομάδα baxdrostat 2 mg τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου 2:1 σε baxdrostat 2 mg ή εικονικό φάρμακο για 8 εβδομάδες. Μια ανοιχτή περίοδος για ανάλυση μακροχρόνιας ασφάλειας, από την εβδομάδα 32 έως την εβδομάδα 52, βρίσκεται σε εξέλιξη (Μέρος 4).
Συνολικά, 794 ασθενείς έλαβαν τουλάχιστον μία δόση baxdrostat και αναλύθηκαν στο Μέρος 1 (πρωτεύον καταληκτικό σημείο). Είχαν μέση ηλικία 62 ετών και το 39% ήταν γυναίκες. Συνολικά, το 27% είχε ανεξέλεγκτη υπέρταση και το 73% ανθεκτική υπέρταση. Στην αρχική τιμή, η μέση καθιστή SBP και η διαστολική BP (DBP) ήταν 149 mmHg και 85 mmHg αντίστοιχα. Ο διάμεσος αριθμός αντιυπερτασικών ήταν 3.
Για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο στην εβδομάδα 12, οι μειώσεις της καθιστής SBP προσαρμοσμένες ως προς το εικονικό φάρμακο από την αρχική τιμή ήταν −8,7 mmHg για τη δόση 1 mg και −9,8 mmHg για τη δόση 2 mg (και οι δύο p<0,0001). Οι μεταβολές με baxdrostat ήταν συνεπείς σε προκαθορισμένες υποομάδες, συμπεριλαμβανομένης της ανεξέλεγκτης και της ανθεκτικής υπέρτασης. Σε μια διερευνητική ανάλυση, οι μέσες αμφοτερόπλευρες μειώσεις της 24ωρης και της νυχτερινής μέσης SBP ήταν σημαντικές με baxdrostat 2 mg (προσαρμοσμένες ως προς το εικονικό φάρμακο μειώσεις −16,9 και −11,7 mmHg αντίστοιχα) μετά από 12 εβδομάδες θεραπείας.
Το ποσοστό ασθενών με ελεγχόμενη SBP (<130 mmHg) μετά από 12 εβδομάδες ήταν 39,4% με baxdrostat 1 mg, 40% με baxdrostat 2 mg και 18,7% με εικονικό φάρμακο.
Η καθιστή SBP στο τέλος του Μέρους 2, όταν όλοι οι ασθενείς λάμβαναν baxdrostat 2 mg, ήταν 133 mmHg. Στη συνέχεια, στο τέλος της 8εβδομαδιαίας τυχαιοποιημένης περιόδου απόσυρσης (Μέρος 3), οι ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο/συνήθη φροντίδα παρουσίασαν μέση αύξηση της SBP (+1,4 mmHg), ενώ όσοι συνέχισαν με baxdrostat 2 mg παρουσίασαν περαιτέρω μείωση (−3,7 mmHg· p=0,0016) στην εβδομάδα 32.
Όσον αφορά την ασφάλεια, σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα αναφέρθηκαν στο 1,9% των ασθενών στην ομάδα baxdrostat 1 mg, στο 3,4% στην ομάδα baxdrostat 2 mg και στο 2,7% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου κατά τη διάρκεια 12 εβδομάδων στο Μέρος 1. Η υπερκαλιαιμία οδήγησε σε διακοπή στο 0,8% των ασθενών με baxdrostat 1 mg και στο 1,5% με baxdrostat 2 mg, με επιβεβαιωμένη υπερκαλιαιμία >6 mmol/l να εμφανίζεται στο 1% των ασθενών και στις δύο ομάδες baxdrostat. Δεν υπήρξαν αναφορές επινεφριδιακής ανεπάρκειας.
Ο καθηγητής Williams κατέληξε: «Αυτά τα ευρήματα της μελέτης BaxHTN αποτελούν σημαντική πρόοδο στη θεραπεία και στην κατανόησή μας για την αιτία της δυσκολοελέγκτης BP. Σε ασθενείς με ανεξέλεγκτη ή ανθεκτική υπέρταση, η προσθήκη baxdrostat 1 mg ή 2 mg μία φορά ημερησίως στην υπάρχουσα αντιυπερτασική θεραπεία οδήγησε σε κλινικά σημαντικές μειώσεις της SBP, χωρίς απρόσμενα ευρήματα ασφάλειας. Αυτό υποδεικνύει ότι η αλδοστερόνη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πρόκληση δυσκολοελέγκτης BP και προσφέρει ελπίδα για πιο αποτελεσματική θεραπεία στο μέλλον».
