Αυτή η δοκιμή φάσης 3 του NEJM κατέδειξε ότι η ορφογλιπρόνη, ένας από του στόματος αγωνιστής υποδοχέων GLP-1, βελτίωσε σημαντικά την HbA1c και το σωματικό βάρος σε ασθενείς με πρώιμο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα της από του στόματος μη πεπτιδικής αγωνιστικής δράσης GLP-1 ως πρακτικής θεραπείας για μεταβολική νόσο πρώιμου σταδίου.
Η ορφογλιπρόνη είναι ένας αγωνιστής υποδοχέων πεπτιδίου-1 όμοιου με το γλυκαγόνο (GLP-1) μικρού μορίου, μη πεπτιδικός, υπό κλινική ανάπτυξη για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και τη διαχείριση βάρους. Απαιτούνται πρόσθετα δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ορφογλιπρόνης.
Σε αυτή τη δοκιμή φάσης 3, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, κατανείμαμε τυχαία τους συμμετέχοντες σε αναλογία 1:1:1:1 να λάβουν ορφογλιπρόνη σε μία από τρεις δόσεις (3 mg, 12 mg, ή 36 mg) ή εικονικό φάρμακο μία φορά ημερησίως για 40 εβδομάδες. Οι συμμετέχοντες είχαν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που αντιμετωπιζόταν μόνο με δίαιτα και άσκηση, επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης τουλάχιστον 7,0% αλλά όχι περισσότερο από 9,5%, και δείκτη μάζας σώματος (το βάρος σε χιλιόγραμμα διαιρεμένο με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα) τουλάχιστον 23,0. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 40 στο επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 40.
Συνολικά 559 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν. Το μέσο επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στην αρχική τιμή ήταν 8,0%. Στην εβδομάδα 40, η εκτιμώμενη μέση μεταβολή από την αρχική τιμή στο επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ήταν -1,24 ποσοστιαίες μονάδες με τη δόση των 3 mg, -1,47 ποσοστιαίες μονάδες με τη δόση των 12 mg, -1,48 ποσοστιαίες μονάδες με τη δόση των 36 mg, και -0,41 ποσοστιαίες μονάδες με εικονικό φάρμακο. Και οι τρεις δόσεις ορφογλιπρόνης ήταν ανώτερες του εικονικού φαρμάκου ως προς το πρωτεύον καταληκτικό σημείο· η εκτιμώμενη μέση διαφορά από το εικονικό φάρμακο ήταν -0,83 ποσοστιαίες μονάδες (95% διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ], -1,10 έως -0,56) με τη δόση των 3 mg, -1,06 ποσοστιαίες μονάδες (95% ΔΕ, -1,33 έως -0,79) με τη δόση των 12 mg, και -1,07 ποσοστιαίες μονάδες (95% ΔΕ, -1,33 έως -0,81) με τη δόση των 36 mg (p<0,001 για όλες τις συγκρίσεις). Το μέσο επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στην εβδομάδα 40 ήταν 6,5 έως 6,7% με ορφογλιπρόνη. Η ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 40 ήταν -4,5% με τη δόση των 3 mg, -5,8% με τη δόση των 12 mg, -7,6% με τη δόση των 36 mg, και -1,7% με εικονικό φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες έως μέτριες γαστρεντερικές ενέργειες, οι περισσότερες από τις οποίες εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της κλιμάκωσης της δόσης. Δεν αναφέρθηκαν επεισόδια σοβαρής υπογλυκαιμίας. Οριστική διακοπή της ορφογλιπρόνης ή του εικονικού φαρμάκου λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών παρατηρήθηκε στο 4,4 έως 7,8% των συμμετεχόντων που έλαβαν ορφογλιπρόνη και στο 1,4% των συμμετεχόντων που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Σε ενήλικες με πρώιμο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, η ορφογλιπρόνη μείωσε σημαντικά το επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης σε διάστημα 40 εβδομάδων. (Υποστηρίχθηκε από την Eli Lilly· αριθμός ClinicalTrials.gov της ACHIEVE-1, NCT05971940.).
