Η 6ετής παρακολούθηση της STEP επιβεβαίωσε το διαρκές όφελος του εντατικού ελέγχου της αρτηριακής πίεσης (SBP <130 mmHg) σε ηλικιωμένους ασθενείς με υπέρταση. Το διατηρούμενο καρδιαγγειακό πλεονέκτημα υποστηρίζει μακροχρόνια δέσμευση σε χαμηλότερους στόχους αρτηριακής πίεσης σε ηλικιωμένους.
Η δοκιμή STEP (Strategy of Blood Pressure Intervention in the Elderly Hypertensive Patients) έδειξε ότι ο εντατικός έλεγχος της συστολικής αρτηριακής πίεσης (SBP) μείωνε τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Οι ερευνητές της μελέτης πραγματοποίησαν εκτεταμένη παρακολούθηση της δοκιμής STEP για να προσδιορίσουν τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις του εντατικού ελέγχου της αρτηριακής πίεσης (BP).
Σε αυτή την τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή, 8511 ασθενείς με υπέρταση κατανεμήθηκαν τυχαία στην ομάδα εντατικής θεραπείας, με στόχο SBP 110 mmHg έως <130 mmHg, ή στην ομάδα τυπικής θεραπείας, με στόχο SBP 130 mmHg έως <150 mmHg. Μετά τη λήξη της αρχικής δοκιμής, όλοι οι επιζώντες ασθενείς, είτε προηγουμένως στην τυπική ομάδα είτε στην ομάδα εντατικής θεραπείας, έλαβαν εντατική θεραπεία κατά την παρατεταμένη περίοδο, αναφερόμενοι ως η ομάδα καθυστερημένης εντατικής θεραπείας ή η ομάδα διατηρούμενης εντατικής θεραπείας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο αποτέλεσμα εγκεφαλικού επεισοδίου, οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, οξείας απορρυθμισμένης καρδιακής ανεπάρκειας, στεφανιαίας επαναγγείωσης, κολπικής μαρμαρυγής, ή θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια. Χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο κινδύνου υποκατανομής Fine-Gray για την εκτίμηση του HR μεταξύ των 2 ομάδων, και εφαρμόστηκαν μέθοδοι τύπου g για τη σύγκριση των συνολικών κινδύνων του πρωτεύοντος αποτελέσματος με εντατική θεραπεία που ξεκινούσε από την τυχαιοποίηση και ξεκινούσε κάθε έτος μετά την τυχαιοποίηση.
Μετά από διάμεση παρακολούθηση 6,11 ετών, η μέση SBP ήταν 127,9 mmHg στην ομάδα διατηρούμενης εντατικής θεραπείας και 129,5 mmHg στην ομάδα καθυστερημένης εντατικής θεραπείας. Το ποσοστό επίπτωσης του πρωτεύοντος αποτελέσματος ήταν 1,12% ετησίως στην ομάδα διατηρούμενης εντατικής θεραπείας, σε σύγκριση με 1,33% ετησίως στην ομάδα καθυστερημένης εντατικής θεραπείας (HR: 0,82· 95% ΔΕ: 0,71-0,96). Δεν παρατηρήθηκε διαφορά στα ποσοστά επεισοδίων ασφάλειας μεταξύ των 2 ομάδων, εκτός από την υπόταση, η οποία εμφανίστηκε συχνότερα στην ομάδα διατηρούμενης εντατικής θεραπείας. Επιπλέον, αναλύσεις με χρήση της παραμετρικής g-formula έδειξαν ότι σε σύγκριση με την τυπική θεραπεία BP, η εντατική θεραπεία που ξεκινούσε από την τυχαιοποίηση (μήνας 0) απέδωσε το μεγαλύτερο όφελος (σχετικός κίνδυνος [RR]: 0,83· 95% ΔΕ: 0,70-0,96), με εξασθενημένο καρδιαγγειακό όφελος για καθυστερημένη έναρξη από τους 12 μήνες (RR: 0,88· 95% ΔΕ: 0,76-0,99).
Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν ότι ο διατηρούμενος εντατικός έλεγχος της BP θα μπορούσε να ωφελήσει τους ασθενείς με υπέρταση σε σύγκριση με την καθυστερημένη εντατική θεραπεία στη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση. Όσο νωρίτερα ξεκινά η εντατική θεραπεία μετά τη διάγνωση της υπέρτασης, τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα καρδιαγγειακά οφέλη. (Strategy of Blood Pressure Intervention in the Elderly Hypertensive Patients [STEP]; NCT03015311).