Αυτή η δοκιμή φάσης 3 κατέδειξε ότι η ορφογλιπρόνη, ένας από του στόματος αγωνιστής υποδοχέων GLP-1 μικρού μορίου, προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη απώλεια βάρους έως 15% σε ενήλικες με παχυσαρκία, συγκρίσιμη με αυτή της υποδόριας σεμαγλουτίδης. Ένας αποτελεσματικός από του στόματος αγωνιστής GLP-1 θα μπορούσε να μεταμορφώσει τη θεραπεία της παχυσαρκίας αίροντας το εμπόδιο της ενέσιμης θεραπείας.
Η ορφογλιπρόνη, ένας από του στόματος αγωνιστής υποδοχέων πεπτιδίου-1 όμοιου με το γλυκαγόνο (GLP-1) μικρού μορίου, μη πεπτιδικός, διερευνάται ως θεραπεία για την παχυσαρκία.
Σε αυτή τη δοκιμή φάσης 3, πολυεθνική, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, εξετάσαμε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της ορφογλιπρόνης μία φορά ημερησίως σε δόσεις 6 mg, 12 mg, ή 36 mg, σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο (κατανεμημένα σε αναλογία 3:3:3:4) ως συμπλήρωμα σε υγιεινή διατροφή και σωματική δραστηριότητα για 72 εβδομάδες. Όλοι οι ασθενείς είχαν παχυσαρκία χωρίς σακχαρώδη διαβήτη. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 72, όπως αξιολογήθηκε σύμφωνα με το estimand θεραπευτικού σχήματος στον πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας.
Συνολικά 3127 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν. Η μέση μεταβολή του σωματικού βάρους από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 72 ήταν -7,5% (95% διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ], -8,2 έως -6,8) με 6 mg ορφογλιπρόνης, -8,4% (95% ΔΕ, -9,1 έως -7,7) με 12 mg ορφογλιπρόνης, και -11,2% (95% ΔΕ, -12,0 έως -10,4) με 36 mg ορφογλιπρόνης, σε σύγκριση με -2,1% (95% ΔΕ, -2,8 έως -1,4) με εικονικό φάρμακο (p<0,001 για όλες τις συγκρίσεις με εικονικό φάρμακο). Μεταξύ των ασθενών στην ομάδα ορφογλιπρόνης 36 mg, το 54,6% είχε μείωση 10% ή περισσότερο, το 36,0% είχε μείωση 15% ή περισσότερο, και το 18,4% είχε μείωση 20% ή περισσότερο, σε σύγκριση με 12,9%, 5,9%, και 2,8% των ασθενών, αντίστοιχα, στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Η περιφέρεια μέσης, η συστολική αρτηριακή πίεση, τα επίπεδα τριγλυκεριδίων, και τα επίπεδα μη-HDL χοληστερόλης βελτιώθηκαν σημαντικά με τη θεραπεία με ορφογλιπρόνη σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο. Ανεπιθύμητες ενέργειες οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας στο 5,3 έως 10,3% των ασθενών στις ομάδες ορφογλιπρόνης και στο 2,7% εκείνων στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες με ορφογλιπρόνη ήταν γαστρεντερικές επιδράσεις, οι οποίες ήταν κυρίως ήπιες έως μέτριες.
Σε ενήλικες με παχυσαρκία, η 72εβδομαδιαία θεραπεία με ορφογλιπρόνη οδήγησε σε σημαντικά μεγαλύτερες μειώσεις του σωματικού βάρους σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο· το προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν συνεπές με εκείνο άλλων αγωνιστών υποδοχέων GLP-1. (Υποστηρίχθηκε από την Eli Lilly· αριθμός ClinicalTrials.gov της ATTAIN-1, NCT05869903.).
