Αυτή η ολοκληρωμένη μετα-ανάλυση 9 δοκιμών αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 συνόψισε όλα τα δεδομένα καρδιαγγειακών επιδράσεων και ανεκτικότητας, επιβεβαιώνοντας το όφελος σε επίπεδο κατηγορίας στα MACE, την καρδιακή ανεπάρκεια και τις νεφρικές εκβάσεις, με καθορισμένο προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών.
Οι αγωνιστές του υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1 RA) έχουν επιδείξει σημαντικά καρδιαγγειακά (CV) οφέλη, ιδίως σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, ωστόσο η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των διαφορετικών GLP-1 RA σε ποικίλους πληθυσμούς παραμένουν ανεπαρκώς καθορισμένες.
Οι προηγούμενες μετα-αναλύσεις των GLP-1 RA είχαν περιοριστεί από περιορισμένους πληθυσμούς, την παράλειψη πρόσφατων δοκιμών ή ελλιπή σύνθεση ασφάλειας· αυτή η μελέτη ενσωματώνει τα πιο πρόσφατα δεδομένα από 21 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές και ποικίλους πληθυσμούς χρησιμοποιώντας προηγμένες μεθόδους μετα-ανάλυσης.
Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές που συνέκριναν τους GLP-1 RA με μάρτυρες ή εικονικό φάρμακο. Οι αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν σε προκαθορισμένες υποομάδες με βάση τον χρησιμοποιούμενο GLP-1 RA. Πραγματοποιήθηκαν επίσης προκαθορισμένες υποομάδες σύμφωνα με τον σακχαρώδη διαβήτη, τη νεφρική λειτουργία, την παχυσαρκία ή την καρδιακή ανεπάρκεια. Τα κύρια αποτελέσματα περιελάμβαναν τη θνητότητα (από κάθε αιτία και CV), τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα (MACE) όπως ορίστηκαν από τη δοκιμή, και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις GRADE (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation) και Trial Sequential Analysis για την αξιολόγηση, αντίστοιχα, της βεβαιότητας και της καταληκτικότητας των ευρημάτων.
Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 21 δοκιμές που περιελάμβαναν 99.599 ασθενείς. Χρησιμοποιήθηκαν οκτώ διαφορετικοί GLP-1 RA (λιξισενατίδη, λιραγλουτίδη, εξενατίδη, σεμαγλουτίδη, εφπεγλενατίδη, δουλαγλουτίδη, αλβιγλουτίδη και τιρζεπατίδη), καθένας χορηγούμενος σε θεραπευτικές δόσεις και συγκρινόμενος με εικονικό φάρμακο ή μάρτυρες. Η μέση διάρκεια παρακολούθησης ήταν 2,4 έτη. Διαπιστώσαμε πειστικά στοιχεία υψηλής βεβαιότητας ότι οι GLP-1 RA μείωσαν τον θάνατο από οποιαδήποτε αιτία (λόγος επίπτωσης [IRR]: 0,88· ΔΕ 95%: 0,84-0,92· αριθμός ασθενών που απαιτείται να αντιμετωπιστούν [NNT] = 121), τον CV θάνατο (IRR: 0,87· ΔΕ 95%: 0,81-0,92· NNT = 170) και τα MACE (IRR: 0,87· ΔΕ 95%: 0,83-0,91· NNT = 66), σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Οι GLP-1 RA μείωσαν τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα (-9%), το έμφραγμα του μυοκαρδίου (-15%), την οξεία νεφρική ανεπάρκεια (-9%), την καρδιακή ανεπάρκεια (-15%) και τις λοιμώξεις (-10%), αλλά αύξησαν τις γαστρεντερικές διαταραχές (+63%) και τις διαταραχές της χοληδόχου κύστης (+26%). Δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ των ομάδων στο εγκεφαλικό επεισόδιο, την παγκρεατίτιδα ή τις νεοπλασίες. Τα αποτελέσματα ήταν σε μεγάλο βαθμό συνεπή μεταξύ των υποομάδων. Η ανάλυση κατά τύπο GLP-1 RA αποκάλυψε πιθανές διαφορές στα προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας.
Οι GLP-1 RA μειώνουν τη θνητότητα και τα MACE σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου, αναδεικνύοντας οφέλη πέρα από τον γλυκαιμικό έλεγχο. Αυτά συνοδεύονται από αυξημένους γαστρεντερικούς κινδύνους και κινδύνους από τη χοληδόχο κύστη. Η διακύμανση στην αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα υποστηρίζει την εξατομίκευση της θεραπείας με GLP-1 RA στα χαρακτηριστικά του κάθε ασθενούς και στους θεραπευτικούς στόχους. (PROSPERO [GLP-1 RAs Reduce Mortality and Cardiovascular Events Across the Spectrum of Treated Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis]· CRD420251032222)
