Αυτή η μελέτη κατέδειξε ότι η νταπαγλιφλοζίνη βελτιώνει την αγγειακή δυσκαμψία και τους καρδιονεφρικούς δείκτες σε ασθενείς με καρδιαγγειακό κίνδυνο ανεξάρτητα από την κατάσταση διαβήτη, παρέχοντας μηχανιστική υποστήριξη για τις καθολικές καρδιονεφροπροστατευτικές επιδράσεις των αναστολέων SGLT2.
Διερευνήσαμε την επίδραση 12 εβδομάδων αναστολής του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (νταπαγλιφλοζίνη 10 mg ημερησίως) στην αγγειακή δυσκαμψία, την καρδιακή και νεφρική λειτουργία, και τις νευροορμονικές οδούς σε συμμετέχοντες με καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Αυτή η τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, παράλληλων ομάδων, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη κατέγραψε 51 συμμετέχοντες με τουλάχιστον 1 εδραιωμένη καρδιαγγειακή πάθηση ή καρδιαγγειακό παράγοντα κινδύνου. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε 3 διαδοχικές αξιολογήσεις υπό κλάμπ ευγλυκαιμίας (4-6 mmol/L): στην έναρξη, στην 1 εβδομάδα και στις 12 εβδομάδες θεραπείας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η αρτηριακή αγγειακή δυσκαμψία, ποσοτικοποιημένη ως δείκτης επαύξησης και ταχύτητα του σφυγμικού κύματος. Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιελάμβαναν: αρτηριακή πίεση, σύσταση σωματικών υγρών, μη επεμβατική παρακολούθηση καρδιακής παροχής, δοκιμασίες αρτηριακής αγγειοδιαστολής, μεταβλητότητα καρδιακού ρυθμού, υπερηχοκαρδιογράφημα, ρυθμό σπειραματικής διήθησης μετρούμενο με ιοχεξόλη, και νατριούρηση.
Η νταπαγλιφλοζίνη μείωσε την αρτηριακή αγγειακή δυσκαμψία, όπως μετρήθηκε με τον αορτικό δείκτη επαύξησης (μεταβολή προσαρμοσμένη ως προς το εικονικό φάρμακο -7,4±2,8%, P = 0,01) μετά από 12 εβδομάδες. Η νταπαγλιφλοζίνη μείωσε οξέως το εξωκυττάριο υγρό (-0,8±0,3 l, P = 0,004), με διατηρούμενες μειώσεις στη θωρακική περιεκτικότητα υγρού στις 12 εβδομάδες (-3,3±1,5 kΩ⁻¹, P = 0,03). Οι μειώσεις στον μετρούμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (-5,8±2,1 ml/min/1,73 m², P = 0,008) συνοδεύτηκαν από οξείες αυξήσεις στην εγγύς απέκκριση νατρίου (5,1±2,2%, P = 0,03), την απόλυτη κλασματική άπω επαναρρόφηση νατρίου (4,4±2,1%, P = 0,04), και την αδενοσίνη ούρων (0,21±0,08 mmol/l ανά μmol κρεατινίνης, P = 0,01).
Η νταπαγλιφλοζίνη προκάλεσε πρώιμες καρδιονεφρικές μεταβολές σε άτομα με διαφορετικά επίπεδα καρδιαγγειακού κινδύνου στα οποία λείπουν στοιχεία κλινικής προστασίας. Απαιτούνται κλινικές δοκιμές σε πληθυσμούς χαμηλότερου κινδύνου, ιδίως στο πλαίσιο της πρωτογενούς πρόληψης, για να προσδιοριστεί κατά πόσο αυτές οι επιδράσεις της αναστολής του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 μεταφράζονται σε βελτιωμένα κλινικά καρδιονεφρικά αποτελέσματα. ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ: URL: https://www.clinicaltrials.gov· Μοναδικό αναγνωριστικό: NCT04258371.
