EN Menu

3 Φεβ. 2026

Η σεμαγλουτίδη ως συμπληρωματική θεραπεία στην κατάλυση με καθετήρα στην παχυσαρκία-σχετιζόμενη παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή

Giuseppe Ciconte, Raffaele Salerno, Alessandro Fuga et al. - Europace : European pacing, arrhythmias, and cardiac electrophysiology : journal of the working groups on cardiac pacing, arrhythmias, and cardiac cellular electrophysiology of the European Society of Cardiology

Αυτή η μελέτη αξιολόγησε τη σεμαγλουτίδη ως συμπληρωματική θεραπεία στην κατάλυση με καθετήρα σε παχύσαρκους ασθενείς με παροξυσμική AF, εξετάζοντας αν η απώλεια βάρους που διαμεσολαβείται από αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1 βελτιώνει τα αποτελέσματα της κατάλυσης στην παχυσαρκία-σχετιζόμενη αρρυθμία.

Στόχοι

Η παχυσαρκία επηρεάζει δυσμενώς τα αποτελέσματα της κολπικής μαρμαρυγής (AF) και σχετίζεται με υψηλότερη υποτροπή μετά από κατάλυση με καθετήρα. Οι αγωνιστές του υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1RA) προάγουν την απώλεια βάρους και βελτιώνουν τη μεταβολική φλεγμονή, αλλά ο ρόλος τους ως συμπλήρωμα στην κατάλυση δεν έχει προσδιοριστεί πλήρως. Αυτή η μελέτη διερεύνησε την επίδραση της σεμαγλουτίδης στα αποτελέσματα ρυθμού μετά την κατάλυση σε παχύσαρκους ασθενείς με AF.

Μέθοδοι

Αυτή η μονοκεντρική μελέτη, με αντιστοίχιση βαθμολογίας ροπής, περιελάμβανε παχύσαρκους ασθενείς [δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) ≥30 kg/m²] που υποβλήθηκαν σε πρώτη κατάλυση με καθετήρα για παροξυσμική AF (2019-2024). Ασθενείς που ξεκίνησαν σεμαγλουτίδη εντός 3 μηνών πριν ή 1 μήνα μετά την κατάλυση συγκρίθηκαν με αντιστοιχισμένους μάρτυρες που δεν έλαβαν θεραπεία με GLP-1RA. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε συνεχή παρακολούθηση ρυθμού με χρήση εμφυτεύσιμων καρδιακών καταγραφέων. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν οποιαδήποτε υποτροπή κολπικής ταχυαρρυθμίας πέραν περιόδου blanking 2 μηνών. Η τελική κοόρτη περιελάμβανε 181 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σεμαγλουτίδη και 181 μάρτυρες με αντιστοιχισμένα κλινικά και διαδικαστικά χαρακτηριστικά. Στην παρακολούθηση των 18 μηνών, η ελευθερία από υποτροπή ήταν 80,2% έναντι 65,2%· η σεμαγλουτίδη συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής (λόγος κινδύνου 0,52· διάστημα εμπιστοσύνης 95% 0,34-0,78· P = 0,002). Το βάρος και ο ΔΜΣ μειώθηκαν σημαντικά στην ομάδα σεμαγλουτίδης (-11,8 ± 3,8 kg· -4,0 ± 1,4 kg/m²) σε σύγκριση με τους μάρτυρες (-1,9 ± 1,2 kg· -0,3 ± 0,8 kg/m²· και τα δύο P < 0,001). Ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών που έλαβαν θεραπεία πέτυχε μείωση βάρους ≥10%.

Συμπεράσματα

Η θεραπεία με τον αγωνιστή του υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης σεμαγλουτίδη σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο υποτροπής AF σε παχύσαρκους ασθενείς που υποβάλλονται σε κατάλυση με καθετήρα για AF, υποδεικνύοντας τη δυνατότητά της ως συμπληρωματική θεραπεία. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων και τη διευκρίνιση των επιδράσεων του GLP-1RA στην υποτροπή AF.