Αυτή η μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών συνέκρινε την πρώιμη έναντι της όψιμης έναρξης αντιπηκτικής αγωγής μετά από οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο σε ασθενείς με AF, παρέχοντας τα συγκεντρωτικά δεδομένα για την καθοδήγηση του χρόνου έναρξης των DOAC μετά από εγκεφαλοαγγειακά συμβάματα.
Ο βέλτιστος χρόνος για την αντιπηκτική αγωγή μετά από οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο (AIS) σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (AF) παραμένει ασαφής. Αυτή η μετα-ανάλυση συνέκρινε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της πρώιμης έναντι της όψιμης έναρξης αντιπηκτικής αγωγής.
Μια συστηματική αναζήτηση στις βάσεις PubMed, Embase, Cochrane CENTRAL και ScienceDirect (έως τον Ιούνιο του 2025) εντόπισε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCT) που συνέκριναν την πρώιμη και την όψιμη αντιπηκτική αγωγή σε ενήλικες με AIS και AF. Τα αποτελέσματα περιελάμβαναν ένα σύνθετο αποτέλεσμα υποτροπιάζοντος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, συμπτωματικής ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας ή θανάτου, καθώς και επιμέρους αποτελέσματα για τη θνησιμότητα, το υποτροπιάζον εγκεφαλικό επεισόδιο, τα αιμορραγικά συμβάματα και τη λειτουργική ανεξαρτησία. Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν με χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων για τον υπολογισμό λόγων κινδύνου (RR) με διαστήματα εμπιστοσύνης 95% (ΔΕ).
Συμπεριλήφθηκαν τέσσερις RCT (6722 ασθενείς). Το πρωτεύον αποτέλεσμα εμφανίστηκε στο 3,9% με πρώιμη και στο 4,8% με όψιμη αντιπηκτική αγωγή (RR 0,81· ΔΕ 95% 0,63-1,04· p = 0,10· I²=3,8%). Μεταξύ ασθενών που έλαβαν θεραπεία επαναιμάτωσης, τα ποσοστά ήταν 3,2% έναντι 3,9% (RR 0,83· ΔΕ 95% 0,53-1,28· p = 0,40). Η θνησιμότητα ήταν 6,9% έναντι 7,2% (RR 0,96· ΔΕ 95% 0,80-1,14· p = 0,61), το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο 2,3% έναντι 2,9% (RR 0,77· ΔΕ 95% 0,53-1,13· p = 0,19), τα αιμορραγικά συμβάματα 0,8% έναντι 1,3% (RR 0,68· ΔΕ 95% 0,41-1,13· p = 0,14), και η λειτουργική ανεξαρτησία (mRS 0-2) 66,3% έναντι 65,4% (RR 1,01· ΔΕ 95% 0,95-1,07· p = 0,75).
Η πρώιμη αντιπηκτική αγωγή μετά από AIS σε ασθενείς με AF έδειξε συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια με την καθυστερημένη έναρξη, υποστηρίζοντας τη χρήση της σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς με κατά κύριο λόγο ήπιο έως μέτριο ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
