Αυτή η μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών σε περισσότερους από 71.000 ασθενείς με AF χαρακτήρισε τα συστηματικά εμβολικά συμβάματα, δείχνοντας ότι τα NOAC προλαμβάνουν αποτελεσματικά τόσο το εγκεφαλικό επεισόδιο όσο και τη μη εγκεφαλική εμβολή σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη.
Τα συστηματικά εμβολικά συμβάματα (SEE) αποτελούν σοβαρή αλλά υποαναγνωρισμένη επιπλοκή της κολπικής μαρμαρυγής. Αν και τα μη ανταγωνιστικά της βιταμίνης K από του στόματος αντιπηκτικά προλαμβάνουν το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο (IS), η αποτελεσματικότητά τους στο SEE και τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών που εμφανίζουν SEE παραμένουν ελάχιστα κατανοητά.
Αναλύσαμε ατομικά δεδομένα ασθενών από 4 καθοριστικές τυχαιοποιημένες μελέτες που εντάσσαν ασθενείς μεταξύ 2005 και 2010, συγκρίνοντας μη ανταγωνιστικά της βιταμίνης K από του στόματος αντιπηκτικά έναντι βαρφαρίνης στην κολπική μαρμαρυγή. Χαρακτηρίσαμε την επίπτωση, τα κλινικά χαρακτηριστικά, τη διαχείριση και τα αποτελέσματα του κλινικά εμφανούς SEE και συγκρίναμε τα αποτελέσματα σε αυτούς τους ασθενείς με ασθενείς που είχαν IS.
Μεταξύ 71.683 ασθενών, 188 εμφάνισαν SEE (26 με ταυτόχρονο IS), αποδίδοντας ετησιοποιημένο ποσοστό συμβαμάτων 0,13% ανά έτος-ασθενή, σε σύγκριση με 1,25% ανά έτος-ασθενή για το IS (n=1797). Μεταξύ 171 ασθενών με SEE ως πρώτο σύμβαμα, η διάμεση ηλικία ήταν 75 έτη (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 68-80), το 49,7% ήταν γυναίκες, και η μέση (±SD) βαθμολογία CHA2DS2-VASc ήταν 4,7 ± 1,5. Σε σύγκριση με το IS, οι ασθενείς με SEE είχαν υψηλότερα ποσοστά περιφερικής αρτηριακής νόσου (PAD, 16,5% έναντι 5,4%· P<0,001), προηγούμενου εμφράγματος του μυοκαρδίου (24% έναντι 17%· P=0,02), προηγούμενης έκθεσης σε ανταγωνιστή της βιταμίνης K (57% έναντι 46%· P=0,007), χειρότερης νεφρικής λειτουργίας (διάμεση κάθαρση κρεατινίνης 58 έναντι 62 ml/min· P=0,02), και υψηλότερης επίπτωσης μη παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής (86% έναντι 80%· P=0,047). Παρεμβάσεις (χειρουργικές ή διαδερμικές) πραγματοποιήθηκαν σε 62 ασθενείς (31%) με SEE. Τα μη ανταγωνιστικά της βιταμίνης K από του στόματος αντιπηκτικά σε τυπική δόση μείωσαν τον κίνδυνο SEE κατά 29% σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη σε διάμεση παρακολούθηση 25,2 μηνών (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 17,5-32,0· λόγος κινδύνου, 0,71 [ΔΕ 95%, 0,51-0,99]· P=0,04). Η θνησιμότητα 30 ημερών μετά από SEE ήταν παρόμοια με το IS (18% έναντι 17%), και το SEE συσχετίστηκε με σχεδόν 3 φορές αυξημένο κίνδυνο μακροπρόθεσμης θνησιμότητας σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς SEE ή IS (λόγος κινδύνου, 2,85 [ΔΕ 95%, 2,11-3,85]). Ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες SEE περιελάμβαναν περιφερική αρτηριακή νόσο, κάπνισμα, μη παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή, γυναικείο φύλο, προηγούμενο έμφραγμα του μυοκαρδίου, προηγούμενο εγκεφαλικό επεισόδιο ή TIA, εμπειρία ανταγωνιστή της βιταμίνης K, και νεφρική δυσλειτουργία.
Σε αυτή τη μεγάλη μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών, τα μη ανταγωνιστικά της βιταμίνης K από του στόματος αντιπηκτικά μείωσαν σημαντικά τον κίνδυνο SEE σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη. Αν και τα SEE ήταν περίπου το ένα δέκατο τόσο συχνά όσο το IS, σχετίζονταν με συγκρίσιμη θνησιμότητα και σημαντική νοσηρότητα.
