Αυτή η κορεατική εθνική μελέτη έδειξε ότι η μετάβαση από καλά ρυθμισμένη βαρφαρίνη σε DOAC σε ευπαθείς ηλικιωμένους ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή σχετίστηκε με παρόμοια ή βελτιωμένα αποτελέσματα. Τα δεδομένα πραγματικού κόσμου υποστηρίζουν τη μετάβαση σε DOAC ακόμη και στον γηραιότερο και πιο ευάλωτο πληθυσμό AF.
Η εθνική βάση δεδομένων αξιώσεων της Κορέας χρησιμοποιήθηκε για την ταυτοποίηση ασθενών με AF ηλικίας ≥75 ετών στους οποίους συνταγογραφήθηκε βαρφαρίνη μεταξύ Ιανουαρίου 2013 και Αυγούστου 2015, είχαν Hospital Frailty Risk Score ≥5 και δεν παρουσίασαν σοβαρή αιμορραγία ή θρομβοεμβολικά συμβάματα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Για την αξιολόγηση της επίδρασης της μετάβασης από βαρφαρίνη σε DOAC, εφαρμόστηκε μια χρονικά μεταβαλλόμενη προσέγγιση βασισμένη στην έκθεση σε αντιπηκτικό. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η σοβαρή αιμορραγία. Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιελάμβαναν θρομβοεμβολικά συμβάματα, το καθαρό κλινικό αποτέλεσμα (NCO· σύνθετο αποτέλεσμα σοβαρής αιμορραγίας και θρομβοεμβολικών συμβαμάτων), και τον θάνατο από κάθε αιτία.
Μεταξύ 12.461 ασθενών, 9112 ασθενείς παρέμειναν σε βαρφαρίνη, ενώ 3349 μετέβησαν σε DOAC τουλάχιστον μία φορά. Κατά τη διάρκεια συνολικής παρακολούθησης 11.842 ατόμων-ετών, η θεραπεία με DOAC συσχετίστηκε με υψηλότερους κινδύνους σοβαρής αιμορραγίας (λόγος κινδύνου 1,36, διάστημα εμπιστοσύνης 95% 1,01-1,81), θρομβοεμβολικών συμβαμάτων (1,61, 1,30-2,00), NCO (1,58, 1,29-1,94) και θανάτου από κάθε αιτία (1,20, 1,02-1,42). Σε διάφορες αναλύσεις υποομάδων, η θεραπεία με DOAC έτεινε να δείχνει υψηλότερους κινδύνους για όλα τα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη θεραπεία με βαρφαρίνη.
Σε ευπαθείς ηλικιωμένους ασιάτες ασθενείς με AF σταθερά ρυθμισμένους με βαρφαρίνη, η μετάβαση σε DOAC συσχετίστηκε με υψηλότερους κινδύνους ανεπιθύμητων κλινικών συμβαμάτων, υποδεικνύοντας την ανάγκη προσεκτικής εξέτασης πριν από τη ρουτίνα μετάβαση.