Αυτή η υποανάλυση της AZALEA-TIMI 71 επιβεβαίωσε ότι η αμπελασιμάμπη προκαλεί λιγότερη αιμορραγία από τη ριβαροξαμπάνη σε ηλικιωμένους ασθενείς με AF, τον πληθυσμό με τον υψηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας με τα συμβατικά αντιπηκτικά.
Αξιολόγηση της ασφάλειας του νέου αναστολέα FXI αμπελασιμάμπη έναντι της ριβαροξαμπάνης ανά ηλικία σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (AF). ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Η τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη AZALEA-TIMI 71 τυχαιοποίησε ασθενείς με AF να λάβουν μία από δύο υποδόριες δόσεις αμπελασιμάμπης (90 mg ή 150 mg μηνιαίως) ή από του στόματος ριβαροξαμπάνη (20 mg ημερησίως, μείωση δόσης σε 15 mg). Αυτή η προκαθορισμένη ανάλυση της μελέτης φάσης 2b AZALEA-TIMI 71 αξιολόγησε τον κίνδυνο αιμορραγίας ανά ηλικία, που αναλύθηκε συνεχώς και κατηγορικά (<75 έναντι ≥75 ετών). Η μελέτη διεξήχθη από τον Μάρτιο του 2021 έως τον Σεπτέμβριο του 2023· η ανάλυση δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο του 2025.
Μηνιαία υποδόρια αμπελασιμάμπη (90 ή 150 mg) ή καθημερινή από του στόματος ριβαροξαμπάνη (20/15 mg). ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το σύνθετο αποτέλεσμα σοβαρής ή κλινικά σημαντικής μη σοβαρής (CRNM) αιμορραγίας.
Μεταξύ 1287 τυχαιοποιημένων ασθενών, 715 (55,6%) ήταν άνδρες και 572 (44,4%) ήταν γυναίκες· υπήρχαν 625 ασθενείς (49%) ηλικίας 75 ετών ή άνω. Σε σύγκριση με νεότερους ασθενείς, εκείνοι ηλικίας 75 ετών ή άνω είχαν χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος (28 έναντι 32), ήταν λιγότερο πιθανό να λαμβάνουν αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία στην αρχική τιμή (17% έναντι 32%), και ήταν πιο πιθανό να έχουν κάθαρση κρεατινίνης 50 ml/min ή λιγότερο (33% έναντι 8%). Και οι δύο δόσεις αμπελασιμάμπης συσχετίστηκαν με σημαντικά λιγότερη σοβαρή ή CRNM αιμορραγία σε σύγκριση με τη ριβαροξαμπάνη τόσο σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών ή άνω (λόγος κινδύνου [HR], 0,32· ΔΕ 95%, 0,17-0,60· και HR, 0,40· ΔΕ 95%, 0,22-0,73· για αμπελασιμάμπη 90 και 150 mg έναντι ριβαροξαμπάνης, αντίστοιχα) όσο και σε εκείνους κάτω των 75 ετών (HR, 0,28· ΔΕ 95%, 0,12-0,61· και HR, 0,35· ΔΕ 95%, 0,17-0,70· p αλληλεπίδρασης, 0,85 και 0,84, αντίστοιχα). Οι ασθενείς ηλικίας 75 ετών ή άνω έτειναν να έχουν μεγαλύτερες απόλυτες μειώσεις κινδύνου με την αμπελασιμάμπη (7,1 και 6,2 ανά 100 έτη-ασθενή για αμπελασιμάμπη 90 και 150 mg έναντι ριβαροξαμπάνης, αντίστοιχα) από εκείνους κάτω των 75 ετών (4,7 και 4,2 ανά 100 έτη-ασθενή, αντίστοιχα). Όταν μοντελοποιήθηκε συνεχώς, ο κίνδυνος αιμορραγίας έτεινε να αυξάνεται με την ηλικία στην ομάδα ριβαροξαμπάνης αλλά παρέμεινε σταθερός στην ομάδα αμπελασιμάμπης (p αλληλεπίδρασης, 0,33).
Αυτή η μελέτη διαπίστωσε ότι η αμπελασιμάμπη μείωσε σταθερά την αιμορραγία σε σύγκριση με τη ριβαροξαμπάνη ανεξάρτητα από την ηλικία, με δυνατότητα μεγαλύτερης απόλυτης μείωσης της αιμορραγίας με την αύξηση της ηλικίας. Η αναστολή του FXI με την αμπελασιμάμπη μπορεί να καταστεί μια ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή σε ηλικιωμένους ασθενείς με AF και υψηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας. Τα αποτελέσματα των εν εξελίξει μελετών φάσης 3 είναι απαραίτητα για την καθιέρωση της αποτελεσματικότητας και της σχέσης οφέλους-κινδύνου της αμπελασιμάμπης.
