Αυτή η μελέτη φάσης 3 του NEJM κατέδειξε ότι η φινερενόνη βελτίωσε τις νεφρικές εκβάσεις σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 και χρόνια νεφρική νόσο, επεκτείνοντας το όφελος του μη στεροειδούς ανταγωνισμού του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών πέρα από τον πληθυσμό με διαβήτη τύπου 2. Τα αποτελέσματα καλύπτουν μια προηγουμένως ακάλυπτη θεραπευτική ανάγκη στη νεφροπάθεια λόγω διαβήτη τύπου 1.
Έχει αναφερθεί ότι η φινερενόνη, ένας μη στεροειδής ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών, βελτιώνει τις νεφρικές και καρδιαγγειακές εκβάσεις σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο (CKD). Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της φινερενόνης σε άτομα με διαβήτη τύπου 1 και CKD είναι άγνωστες.
Διεξαγάγαμε μια μελέτη φάσης 3 σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 1, CKD (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης [eGFR], 25 έως <90 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m² επιφάνειας σώματος) και λευκωματινουρία (λόγος λευκωματίνης προς κρεατινίνη στα ούρα [με τη λευκωματίνη μετρημένη σε χιλιοστόγραμμα και την κρεατινίνη μετρημένη σε γραμμάρια], 200 έως <5000) και οι οποίοι λάμβαναν αναστολέα ΜΕΑ ή αναστολέα υποδοχέα αγγειοτενσίνης (ARB). Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν φινερενόνη (10 ή 20 mg ημερησίως, ανάλογα με το eGFR) ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η σχετική μεταβολή του λόγου λευκωματίνης προς κρεατινίνη στα ούρα σε διάστημα 6 μηνών.
Συνολικά, 242 συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση. Ο διάμεσος λόγος λευκωματίνης προς κρεατινίνη στα ούρα μειώθηκε από 574,6 στην αρχική τιμή σε 373,5 στους 6 μήνες μεταξύ όλων των συμμετεχόντων που έλαβαν φινερενόνη, και από 506,4 σε 475,6 μεταξύ όσων έλαβαν εικονικό φάρμακο. Σε διάστημα 6 μηνών, ο λόγος λευκωματίνης προς κρεατινίνη στα ούρα μειώθηκε κατά 34% με τη φινερενόνη (λόγος γεωμετρικού μέσου προς την αρχική τιμή, 0,66· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,60 έως 0,73) και κατά 12% με το εικονικό φάρμακο (λόγος γεωμετρικού μέσου προς την αρχική τιμή, 0,88· ΔΕ 95%, 0,79 έως 0,98), το οποίο αντιστοιχούσε σε 25% μεγαλύτερη μείωση με τη φινερενόνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (λόγος γεωμετρικού μέσου φινερενόνης έναντι εικονικού φαρμάκου, 0,75· ΔΕ 95%, 0,65 έως 0,87· P<0,001). Το πιο συχνό ανεπιθύμητο συμβάν ήταν η υπερκαλιαιμία (σε 12 συμμετέχοντες [10,1%] με φινερενόνη και σε 4 [3,3%] με εικονικό φάρμακο)· 2 συμμετέχοντες (1,7%) διέκοψαν τη φινερενόνη λόγω υπερκαλιαιμίας. Στους 6 μήνες, η μεταβολή του eGFR ήταν -5,6 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m² με τη φινερενόνη και -2,7 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m² με το εικονικό φάρμακο (διαφορά, -2,9 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m²· ΔΕ 95%, -5,1 έως -0,7)· οι τιμές eGFR πλησίασαν τα αρχικά επίπεδα κατά τη διάρκεια της περιόδου washout.
Σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 1 και CKD, η φινερενόνη οδήγησε σε σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του λόγου λευκωματίνης προς κρεατινίνη στα ούρα σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. (Χρηματοδοτήθηκε από τη Bayer· αριθμός ClinicalTrials.gov της FINE-ONE, NCT05901831.)
