Ο δείκτης τριγλυκεριδίων-γλυκόζης (TyG) αποτελεί δείκτη υποκατάστασης της αντίστασης στην ινσουλίνη. Στα αρχικά στάδια του καρδιαγγειακού-νεφρικού-μεταβολικού συνδρόμου (CKM), ένας υψηλότερος δείκτης TyG συσχετίζεται με περισσότερα συμβάντα, ωστόσο η αξία του σε ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση με CKM σταδίου 4 ήταν ασαφής. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη βάσει της βάσης δεδομένων MIMIC-IV (3.125 ασθενείς ΜΕΘ με CKM-4), η θνησιμότητα στο 1 έτος ήταν 34%. Κάθε αύξηση κατά ένα τυπικό σφάλμα στον δείκτη TyG συσχετιζόταν με 23% υψηλότερη θνησιμότητα (HR 1,23), ενώ το υψηλότερο τρίτο είχε 30% υψηλότερο κίνδυνο σε σχέση με το χαμηλότερο τρίτο (HR 1,30), με γραμμική σχέση. Ο δείκτης TyG μπορεί να χρησιμεύσει ως απλός δείκτης για τη στρατολόγηση κινδύνου σε αυτή την ομάδα, αν και μελλοντικές προοπτικές μελέτες πρέπει να επιβεβαιώσουν την κλινική του αξία.
Ο δείκτης τριγλυκεριδίων-γλυκόζης (TyG) είναι ένας εδραιωμένος υποκατάστατος δείκτης της αντίστασης στην ινσουλίνη (IR). Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει τις υψηλότερες τιμές TyG με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε άτομα με καρδιαγγειακό-νεφρικό-μεταβολικό σύνδρομο (CKM) σταδίου 0-3. Ωστόσο, η προγνωστική του αξία σε ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση με CKM σταδίου 4 παραμένει ασαφής. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη, αναλύσαμε κλινικά δεδομένα από ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση με CKM σταδίου 4 στη βάση δεδομένων MIMIC-IV. Ο δείκτης TyG υπολογίστηκε και οι ασθενείς ομαδοποιήθηκαν σε τριτημόρια. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα αναλογικού κινδύνου Cox και ανάλυση περιορισμένων κυβικών θραυσματικών πολυωνύμων (RCS) για την αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ του δείκτη TyG και της θνησιμότητας από οποιαδήποτε αιτία. Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 3.125 ασθενείς, εκ των οποίων το 65,22% ήταν άνδρες. Η θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία στο πρώτο έτος ήταν 34,18% συνολικά (28,79% στο Q1, 35,06% στο Q2 και 38,68% στο Q3· P < 0,05). Στην πολυμεταβλητή παλινδρόμηση Cox, κάθε αύξηση κατά 1 τυπική απόκλιση στον δείκτη TyG συσχετιζόταν με 23% υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας στο πρώτο έτος (HR = 1,23, 95% CI 1,09-1,39). Σε σύγκριση με την ομάδα Q1, οι ασθενείς στην ομάδα Q3 είχαν 30% υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας στο πρώτο έτος (HR = 1,30, 95% CI 1,08-1,55). Η ανάλυση RCS έδειξε μια γραμμική θετική σχέση μεταξύ του δείκτη TyG και της θνησιμότητας (P για μη γραμμικότητα > 0,05). Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν ότι οι υψηλότερες τιμές TyG συσχετίζονται ανεξάρτητα με την αυξημένη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη θνησιμότητα σε ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση με CKM σταδίου 4. Ο δείκτης TyG μπορεί να παρέχει έναν απλό δείκτη οξέων μεταβολικών διαταραχών και θα μπορούσε να υποστηρίξει την πρώιμη στρατολόγηση κινδύνου σε αυτόν τον πληθυσμό. Ωστόσο, ο ρόλος του στη λήψη κλινικών αποφάσεων και η δυνητική του χρησιμότητα στην καθοδήγηση παρεμβάσεων απαιτούν επιβεβαίωση σε προοπτικές μελέτες.
