Η ανάλυση δεδομένων επιταχυνσιόμετρων καρπού από 96.408 συμμετέχοντες του UK Biobank έδειξε ότι ένα υψηλότερο ποσοστό έντονης σωματικής δραστηριότητας (%VPA) παρουσίασε μη γραμμική αντιστρόφως συσχτιζόμενη σχέση με τα MACE, την κολπική μαρμαρυγή, τον διαβήτη τύπου 2, τη χρόνια νεφρική νόσο (CKD), τη άνοια και τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες, ανεξάρτητα από τον συνολικό όγκο δραστηριότητας. Οι συμμετέχοντες που ξεπέρασαν το 4% VPA είχαν 29–61% χαμηλότερο κίνδυνο για αυτά τα αποτελέσματα. Η μελέτη υποδηλώνει ότι η ένταση της άσκησης θα έπρεπε να λαμβάνεται περισσότερο υπόψη στη συμβουλευτική για την πρόληψη, παράλληλα με την παραδοσιακή εστίαση στην εβδομαδιαία διάρκεια.
Η παρούσα προοπτική μελέτη κοόρτης, βασισμένη σε πληθυσμιακά δεδομένα, περιελάμβανε 96.408 συμμετέχοντες (μέση ηλικία 61,9 έτη, γυναίκες: 56,3%) με δεδομένα που μετρήθηκαν με συσκευή (φορούμενοι επιταχυνσιόμετροι καρπού) και 375.730 συμμετέχοντες (μέση ηλικία 56,2 έτη, γυναίκες: 52,2%) με δεδομένα σωματικής δραστηριότητας (PA) που αναφέρθηκαν αυτοπροσώπως (IPAQ) από τη βιοτράπεζα UK Biobank. Τα κύρια αποτελέσματα περιελάμβαναν την επίπτωση οκτώ χρόνιων παθήσεων: κύρια καρδιαγγειακά συμβάντα (MACE), κολπική μαρμαρυγή (AFib), διαβήτης τύπου 2 (T2D), ανοσομεσολαβούμενες φλεγμονώδεις παθήσεις, ηπατική λίπανση σχετιζόμενη με μεταβολική δυσλειτουργία (MASLD), χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις (CRD), χρόνια νεφρική νόσος (CKD) και άνοια, καθώς και θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα αναλογίας κινδύνου Cox για την εκτίμηση προσαρμοσμένων λόγων κινδύνου (hazard ratios) και διαστημάτων εμπιστοσύνης 95%.
Στα δεδομένα που μετρήθηκαν με συσκευή, παρατηρήθηκαν μη γραμμικές αντιστρόφως ανάλογες σχέσεις δόσης-απόκρισης μεταξύ του %VPA και όλων των αποτελεσμάτων (όλα P < .001), ενώ αυτά τα μοτίβα παρέμειναν σταθερά σε στρώματα συνολικού όγκου PA. Σε πολυμεταβλητά μοντέλα προσαρμοσμένα για τον συνολικό όγκο PA, οι συμμετέχοντες με >4% VPA είχαν 29%-61% χαμηλότερους κινδύνους για αυτά τα αποτελέσματα σε σύγκριση με εκείνους με 0% VPA. Οι συνδυασμένες αναλύσεις και το κλάσμα αποδόσιμου κινδύνου στον πληθυσμό αποκάλυψαν διακριτά μοτίβα ανά πάθηση: οι ανοσομεσολαβούμενες φλεγμονώδεις παθήσεις έδειξαν πολύ ισχυρή εξάρτηση από την ένταση με ελάχιστη συνεισφορά από τον όγκο PA (20,3% για την ένταση έναντι 1,0% για τον όγκο), ενώ τα MACE (17,8% έναντι 6,0%), η κολπική μαρμαρυγή (16,2% έναντι 5,0%), οι CRD (21,4% έναντι 5,6%) και η άνοια (32,3% έναντι 8,1%) επέδειξαν κυριαρχία της έντασης με μέτρια συνεισφορά από τον όγκο PA, και ο T2D (26,6% έναντι 17,7%), η MASLD (22,1% έναντι 16,6%), η CKD (23,0% έναντι 15,3%) και η θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία (31,4% έναντι 14,2%) έδειξαν πιο ισορροπημένες συνεισφορές τόσο από την ένταση όσο και από τον όγκο.
Το υψηλότερο %VPA, ανεξάρτητα από τον συνολικό όγκο δραστηριότητας, συσχετίζεται αντιστρόφως με οκτώ κύριες χρόνιες παθήσεις και τη θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία. Η ένταση επέδειξε συνεπώς υψηλότερο προληπτικό δυναμικό από τον συνολικό όγκο PA. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν, εφόσον είναι εφικτό, την προτεραιοποίηση δραστηριοτήτων υψηλότερης έντασης σε κλινικές και δημόσιες παρεμβάσεις υγείας που στοχεύουν στην πρόληψη μη μεταδοτικών παθήσεων.
