EN Menu

10 Μαΐ. 2026

Ο αναστολέας μικρο-RNA CDR132L σε ασθενείς με μειωμένη κλάση εκροής της αριστερής κοιλίας μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου

μία τυχαία μελέτη φάσης 2

Johann Bauersachs, Scott D. Solomon, Stefan D. Anker et al. - Nature Medicine

Η μελέτη HF-REVERT (n=294) είναι η πρώτη τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 2 αναστολέα μικροRNA αντι-αίσθησης στην καρδιολογία. Η CDR132L (anti-miR-132), που χορηγήθηκε ως τρεις ενδοφλέβιες δόσεις 3-14 ημέρες μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου, δεν βελτίωσε το πρωτεύον τελικό σημείο (% μεταβολή του LVESVi στους 6 μήνες) ούτε οποιοδήποτε δευτερεύον τελικό σημείο σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Το φάρμακο ήταν καλά ανεκτό. Οι προκαθορισμένες εξερευνητικές αναλύσεις υποδεικνύουν δυνητικό όφελος σε ασθενείς με έντονη αρνητική αναδιαμόρφωση στη βάση, ένα σήμα που γεννά υποθέσεις και αξίζει να διερευνηθεί σε πληθυσμούς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Σημαντικό αρνητικό εύρημα για την αλυσίδα ανάπτυξης καρδιακών θεραπειών RNA.

Σύνοψη

Η μικροRNA-132 (miR-132) αποτελεί κεντρικό ρυθμιστή της επιβλαβούς καρδιακής αναδιαμόρφωσης. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήσαμε το CDR132L, ένα συνθετικό αντι sense ολιγονουκλεοτίδιο αναστολέα της miR-132, σε μια πολυκεντρική, τυχαία, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο φάσης 2 κλινική δοκιμή (HF-REVERT) σε ασθενείς με πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΕΜ) και συστολική δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας (ΑΚ). Εντός 3–14 ημερών μετά το ΕΜ, 294 ασθενείς τυχαίως κατανεμήθηκαν για λήψη CDR132L 5 mg/kg, CDR132L 10 mg/kg ή εικονικού φαρμάκου, ως τρεις ενδοφλέβιες δόσεις με διαστήματα 4 εβδομάδων, σε συνδυασμό με θεραπεία κατευθυνόμενη από τις κατευθυντήριες οδηγίες. Συνολικά, 280 ασθενείς (245 άνδρες και 35 γυναίκες) που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση του μελετώμενου φαρμάκου συμπεριλήφθηκαν στον πληθυσμό της τροποποιημένης ανάλυσης ανά πρόθεση θεραπείας (modified intention-to-treat). Το CDR132L ήταν καλά ανεκτό, χωρίς ενδείξεις ηπατικής, νεφρικής, αιματολογικής ή καρδιακής τοξικότητας. Το πρωτεύον τελικό σημείο—η ποσοστιαία μεταβολή του δείκτη τελικής συστολικής κοιλιακής όγκου της ΑΚ στους 6 μήνες—βελτιώθηκε σε όλες τις ομάδες, αλλά δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων CDR132L (5 mg/kg και 10 mg/kg) και της ομάδας του εικονικού φαρμάκου. Τα δευτερεύοντα τελικά σημεία, συμπεριλαμβανομένης της εκροής της ΑΚ, της καθολικής μακροσκοπικής παραμόρφωσης (global longitudinal strain) και του Ν-τελικού προ-β-νatriουρητικού πεπτιδίου (NT-proBNP), επίσης δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων CDR132L και εικονικού φαρμάκου. Προκαθορισμένες εξερευνητικές αναλύσεις υπέδειξαν πιθανά οφέλη της θεραπείας με CDR132L σε ασθενείς με προχωρημένη επιβλαβή αναδιαμόρφωση στη βάση, υποστηρίζοντας περαιτέρω αξιολόγηση του CDR132L, συμπεριλαμβανομένων συνθηκών χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας. ClinicalTrials.gov: NCT05350969.