Προκαθορισμένη υπομελέτη DECISION: 587 ασθενείς υπό ενεργό θεραπεία (διγοξίνη ή εικονικό φάρμακο) υποβλήθηκαν σε τυφλή απόσυρση με 6εβδομαδιαία δια ζώσης παρακολούθηση. Τα ποσοστά συμβάντων πριν την απόσυρση ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων. Μετά την απόσυρση, οι ασθενείς από τους οποίους αποσύρθηκε η διγοξίνη είχαν απότομη αύξηση των θανάτων CV/συμβάντων επιδείνωσης HF (42,8 έναντι 5,9 ανά 100 ασθενείς-έτη· RR 7,37· 95% ΔΕ 1,56–34,88· p=0,012), συνοδευόμενη από αυξανόμενη καρδιακή συχνότητα, πτώση της SBP και αύξηση του NT-proBNP. Η διακοπή της διγοξίνης μετά από μακροχρόνια χρήση σχετίζεται με κλινική επιδείνωση — μια κλινικά σημαντική προειδοποίηση για τις ανασκοπήσεις απόσυρσης φαρμάκων.
Στη DECISION, 1001 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε χαμηλή δόση διγοξίνης ή εικονικό φάρμακο και έλαβαν θεραπεία για διάμεσο διάστημα 36,5 μηνών. Στο τέλος της μελέτης, 587 ασθενείς υπό ενεργό θεραπεία (διγοξίνη 288, εικονικό φάρμακο 299) υποβλήθηκαν σε τυφλή απόσυρση με μια δια ζώσης επίσκεψη παρακολούθησης στις έξι εβδομάδες. Όλα τα συμβάντα κρίθηκαν από επιτροπή αξιολόγησης.
Κατά τη φάση πριν την απόσυρση (100 ημέρες), τα ποσοστά επίπτωσης καρδιαγγειακού (CV) θανάτου ή συμβάντων επιδείνωσης HF ήταν 5,7 έναντι 6,5 συμβάντων ανά 100 ασθενείς-έτη στην ομάδα διγοξίνης έναντι εικονικού φαρμάκου· λόγος ρυθμών 0,88 (95% ΔΕ 0,24-3,10). Μετά την απόσυρση, το ποσοστό επίπτωσης αυξήθηκε σημαντικά σε ασθενείς από τους οποίους αποσύρθηκε η διγοξίνη, αλλά όχι το εικονικό φάρμακο (42,8 έναντι 5,9 συμβάντων ανά 100 ασθενείς-έτη· αλληλεπίδραση χρονικής περιόδου-με-θεραπεία, P=0,036). Δεκατέσσερα συμβάντα (12 νοσηλείες και 2 επείγουσες επισκέψεις HF) σημειώθηκαν στον βραχίονα απόσυρσης διγοξίνης, έναντι δύο (μία νοσηλεία HF και ένας θάνατος CV) στον βραχίονα απόσυρσης εικονικού φαρμάκου (RR 7,37, 95% ΔΕ 1,56–34,88· P=0,012). Η απόσυρση της διγοξίνης συνοδεύτηκε από αύξηση της καρδιακής συχνότητας (p=0,003), μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης (p=0,014) και αύξηση του NT-proBNP (p=0,002).
Η διακοπή της διγοξίνης μετά από μακροχρόνια θεραπεία σχετίζεται με κλινική επιδείνωση σε ασθενείς με HF και μειωμένο ή ήπια μειωμένο κλάσμα εξώθησης. Αυτά τα ευρήματα δικαιολογούν προσοχή κατά τη διακοπή της διγοξίνης.