Ομοσπονδιακή μελέτη κοόρτης (TriNetX) με 120.783 ασθενείς με HF και 7896 ασθενείς με AMI, αντιστοιχισμένους 1:1 με βαθμολογία ροπής σε μάρτυρες χωρίς HF/AMI, αποκλείοντας προϋπάρχοντα ή ταυτόχρονο καρκίνο. Νέες διαγνώσεις καρκίνου που ξεκίνησαν 6 μήνες μετά τη νοσηλεία δείκτη έδειξαν εντυπωσιακά αυξημένο κίνδυνο: HF HR 2,80 (95% ΔΕ 2,69–2,91)· AMI HR 2,02 (95% ΔΕ 1,71–2,39)· και τα δύο p<0,001. Ο πρόσθετος κίνδυνος ήταν πολύ μεγαλύτερος για τις αιματολογικές κακοήθειες (HF HR 6,78· AMI HR 4,45) απ' ό,τι για τους συμπαγείς όγκους. Η HFpEF είχε ελαφρώς υψηλότερη επίπτωση καρκίνου από την HFrEF/HFmrEF (HR 1,10). Εύρημα που παράγει υποθέσεις στο πλαίσιο της 'αντίστροφης καρδιο-ογκολογίας' — πιθανοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν κοινές φλεγμονώδεις οδούς και κλωνική αιμοποίηση. Απαιτείται προοπτική επιβεβαίωση πριν εξαχθούν επιπτώσεις για τον έλεγχο.
Η καρδιακή ανεπάρκεια (HF) και το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (AMI) μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη καρκίνου μέσω κοινών και σχετιζόμενων με τη νόσο παθοφυσιολογικών οδών. Διερευνήσαμε τον μεσοπρόθεσμο κίνδυνο επίπτωσης καρκίνου σε ασθενείς με HF ή AMI χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο σύνολο δεδομένων πραγματικού κόσμου.
Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες με πρώτη νοσηλεία για οξεία HF ή AMI μεταξύ Οκτωβρίου 2015 και Οκτωβρίου 2024 από το TriNetX Global Collaborative Research Network. Οι ασθενείς με προϋπάρχοντα ή ταυτόχρονο καρκίνο αποκλείστηκαν. Κάθε κοόρτη αντιστοιχίστηκε 1:1 με μάρτυρες χωρίς HF ή AMI χρησιμοποιώντας αντιστοίχιση βαθμολογίας ροπής. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν οποιαδήποτε νέα διάγνωση καρκίνου κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, ξεκινώντας 6 μήνες μετά τη νοσηλεία δείκτη.
Μετά την αντιστοίχιση, συμπεριλήφθηκαν 120.783 ασθενείς με HF και 7896 ασθενείς με AMI. Σε διάστημα διάμεσης παρακολούθησης 13 μηνών στην κοόρτη HF και 16 μηνών στην κοόρτη AMI (μετά το ορόσημο των 6 μηνών), και οι δύο ομάδες παρουσίασαν υψηλότερη επίπτωση καρκίνου σε σύγκριση με τους μάρτυρες (HF: HR 2,80, 95% ΔΕ 2,69–2,91· AMI: HR 2,02, 95% ΔΕ 1,71–2,39· και τα δύο p<0,001). Και στις δύο κοόρτες, ο πρόσθετος κίνδυνος ήταν πιο έντονος για τις αιματολογικές παρά για τις συμπαγείς κακοήθειες (HF: HR 6,78 έναντι 2,53· AMI: HR 4,45 έναντι 1,77). Η HFpEF σχετιζόταν με ελαφρώς υψηλότερη επίπτωση καρκίνου από την HFrEF/HFmrEF (HR 1,10· 95% ΔΕ 1,04–1,17· p=0,002), ενώ δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ AMI με και χωρίς ανάσπαση του τμήματος ST.
Σε αυτή τη μεγάλη κοόρτη πραγματικού κόσμου, τόσο η HF όσο και το AMI σχετίζονταν με αυξημένη επίπτωση καρκίνου, ιδιαίτερα αιματολογικών κακοηθειών. Η HF σχετιζόταν με μεγαλύτερο πρόσθετο κίνδυνο από ό,τι το AMI. Αυτά τα ευρήματα παράγουν υποθέσεις και δικαιολογούν περαιτέρω διερεύνηση των κοινών οδών και των επιπτώσεων για τον έλεγχο.
