Αγωνιστές των υποδοχέων του ομοίου του γλυκαγόνου πεπτιδίου-1 σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εκροής.
Πολυκεντρική αναδρομική μελέτη κοόρτης (UT Southwestern) με 2.550 ασθενείς που ταιριάστηκαν με βάση τον δείκτη πιθανότητας, με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένη κλάση εκροής (ΚΑΜΚΕ, ΚΕΚ ≤40 %). Η θεραπεία με αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 (σεμαγλουτίδη, τιρζεπατίδη ή λιραγλουτίδη) συνδέθηκε με 32 % χαμηλότερη θνησιμότητα από όλους τους λόγους σε 1 έτος (7,1 % έναντι 10,2 %· OR 0,68· HR 0,54) και με λιγότερες νοσηλείες για οξεία αποζημίωση καρδιακής ανεπάρκειας (27,7 % έναντι 32,8 %· OR 0,79), χωρίς αύξηση αρρυθμικών επεισοδίων ή νέων οξέων στεφανιαίων συνδρόμων (ΟΣΣ) ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. Απαιτούνται προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες πριν συνιστώνται οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 σε ασθενείς με ΚΑΜΚ.
Υπόβαθρο
Οι αγωνιστές των υποδοχέων του πεπτιδίου-1 παρόμοιου με το γλυκαγόνο (GLP-1RAs) βελτιώνουν τις καρδιαγγειακές εκβάσεις στην παχυσαρκία και στην καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εκροής (HFpEF). Ωστόσο, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητά τους στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εκροής (HFrEF) παραμένουν αβέβαιες.
Στόχοι
Εξετάσαμε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των GLP-1RAs σε ασθενείς με HFrEF.
Μέθοδοι
Διεξήγαγουμε μια πολυκεντρική αναδρομική μελέτη συνόλου ασθενών ενηλίκων με HFrEF (LVEF ≤40%) μεταξύ 2021 και 2024. Οι ασθενείς που λάμβαναν σεμαγλουτίδη, τιρζεπατίδη ή λιραγλουτίδη συγκρίθηκαν με ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως GLP-1RA. Εφαρμόστηκε αντιστοίχιση με σκορ propensity (PSM) (1:1, caliper 0,1) για την ισορροπία των δημογραφικών χαρακτηριστικών, των συνοδών παθήσεων, του LVEF, του ΔΜΣ, του HbA1c και της ιατρικής θεραπείας βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών. Οι πρωτεύοντες δείκτες αποτελέσματος ήταν η θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία και οι νοσηλείες λόγω οξείας επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας (ADHF) εντός ενός έτους. Δευτερεύοντες δείκτες αποτελέσματος περιελάμβαναν νέο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS), αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο/παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο (TIA), κολπική μαρμαρυγή/παλπισμό και επεισόδια ταχυκαρδίας/ιμβρυγμής της κοιλίας (VT/VF).
Αποτελέσματα
Συνολικά 127.021 ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Μετά την PSM, αναλύθηκαν 2.550 ασθενείς (n=1.275 ανά ομάδα) (μέση ηλικία 61,5 ±13 έτη, 33,5% γυναίκες, 66% λευκοί, μέσος HbA1c 8,1 ±2,1%, μέσο LVEF 30 ±8,7%, μέσος ΔΜΣ 34,5 ±8,4 kg/m2). Οι ασθενείς στους οποίους συνταγογραφήθηκαν GLP-1RAs είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από οποιαδήποτε αιτία (7,1% έναντι 10,2% OR: 0,68, 95% CI: 0,51-0,90· p=0,006). Η ανάλυση χρόνου μέχρι το γεγονός ήταν επίσης συνεπής (αντιστοιχισμένο HR: 0,54 [95% CI: 0,41-0,7]· p<0,0001). Οι ασθενείς στην ομάδα GLP-1RA είχαν επίσης χαμηλότερο κίνδυνο ADHF (27,7% έναντι 32,8% OR: 0,79 [95% CI: 0,66-0,93]· p=0,005). Τα επεισόδια νέου onset ACS, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου/TIA, κολπικής μαρμαρυγής/παλπισμού και VT/VF ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες.
Συμπεράσματα
Σε αυτόν τον πληθυσμό πραγματικής κλινικής πρακτικής, η θεραπεία με GLP-1RA σε ασθενείς με HFrEF συνδέθηκε με μειωμένη θνησιμότητα και ADHF, χωρίς αύξηση των αρρυθμικών επεισοδίων. Απαιτούνται προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες για την επικύρωση αυτών των ευρημάτων.
Γίνετε μέλος
Γίνετε μέλος του παγκόσμιου καρδιαγγειακού δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.
Θέλετε να μας πείτε περισσότερα για εσάς;
Ενδιαφέροντα
Θα σας στείλουμε ένα email με σύνδεσμο για την επιβεβαίωση της εγγραφής σας.
