Αντιθρομβωτική αγωγή στην κολπική μαρμαρυγή με προηγούμενη ενδοκρανιακή αιμορραγία
Ανταγωνιστικά adverse events σε μια εθνική κοόρτη.
Σε μια εθνική φινλανδική μελέτη cohort 1.502 ασθενών με κολπική μαρμαρυγή και προηγούμενη ενδοκρανιακή αιμορραγία, ο κίνδυνος ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε 1 έτος μειώθηκε από 4,1 % χωρίς αντιθρομβωτική αγωγή σε 0,7 % με άμεσα δραστικά από του στόματος αντιπηκτικά (DOAC) (HR 0,17), χωρίς αύξηση του κινδύνου αιμορραγίας. Η βαρφαρίνη μείωσε επίσης τους ρυθμούς αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και θνησιμότητας, αλλά συνδεόταν με υψηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας (HR 1,85), ο οποίος μετριώθηκε όταν ο χρόνος εντός του θεραπευτικού εύρους έφτασε το ≥70 %. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τα DOAC ως προτιμώμενη αντιθρομβωτική αγωγή σε αυτόν τον πληθυσμό υψηλού κινδύνου και τονίζουν την ανάγκη ατομικής αξιολόγησης του κινδύνου έναντι του οφέλους.
Υπόβαθρο
Οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) και προηγούμενο ενδοκρανιακή αιμορραγία βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο ισχαιμικών και αιμορραγικών επεισοδίων, ενώ τα οφέλη και οι κίνδυνοι της στοματικής αντιπηκτικής αγωγής (ΟΑΑ) παραμένουν αβέβαιοι. Εξετάσαμε τους ανταγωνιστικούς κινδύνους υποτροπιάζουσας ενδοκρανιακής αιμορραγίας, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ) και θανάτου από άλλες αιτίες, ανάλογα με τη στρατηγική αντιπηκτικής αγωγής.
Μέθοδοι
Αυτή η πανελλήνια φινλανδική μελέτη κοόρτης, η οποία χρησιμοποίησε συνδεδεμένα διοικητικά αρχεία, περιελάμβανε ασθενείς με πρώτη διάγνωση ΚΜ το διάστημα 2010-2018 και ενδοκρανιακή αιμορραγία τουλάχιστον 120 ημέρες νωρίτερα. Η παρακολούθηση ξεκίνησε 90 ημέρες μετά τη διάγνωση της ΚΜ. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν ανάλογα με την αγορά φαρμάκων ως λαμβάνοντες άμεσες στοματικές αντιπηκτικές ουσίες (DOACs), βαρφαρίνη ή χωρίς ΟΑΑ. Οι χρήστες βαρφαρίνης υποβλήθηκαν σε περαιτέρω στρωμάτωση βάσει του χρόνου εντός θεραπευτικού εύρους (TTR). Η σταθμίση με αντίστροφη πιθανότητα θεραπείας εξισορρόπησε τα βασικά χαρακτηριστικά. Οι ανταγωνιστικοί κίνδυνοι αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας προσαρμοσμένες συναρτήσεις συσσωρευτικής επικράτησης και παλινδρόμηση Cox ειδικής αιτίας.
Αποτελέσματα
Από τους 1.502 ασθενείς (διάμεσος ηλικία 78 έτη [IQR 71-85], 44% γυναίκες, 41% με μόνο τραυματική ενδοκρανιακή αιμορραγία), το 15% έλαβε DOACs, το 29% βαρφαρίνη και το 56% δεν έλαβε ΟΑΑ. Σε 1 έτος, οι προσαρμοσμένες απόλυτες κίνδυνοι για ΑΕΕ ήταν 0,7%, 2,1% και 4,1%· για ενδοκρανιακή αιμορραγία, 1,2%, 2,7% και 1,9%· και για θάνατο από άλλες αιτίες, 4,7%, 8,6% και 14,7%, αντίστοιχα. Σε σύγκριση με την απουσία ΟΑΑ, η χρήση DOACs συνδέθηκε με χαμηλότερους κινδύνους ΑΕΕ (HR 0,17, 95% CI 0,04-0,71) και θανάτου (HR 0,20, 95% CI 0,09-0,46) χωρίς αυξημένο κίνδυνο ενδοκρανιακής αιμορραγίας (HR 0,70, 95% CI 0,19-2,50). Η χρήση βαρφαρίνης συνδέθηκε με χαμηλότερους κινδύνους ΑΕΕ (HR 0,49, 95% CI 0,26-0,93) και θανάτου (HR 0,60, 95% CI 0,44-0,80), αλλά με αυξημένο κίνδυνο ενδοκρανιακής αιμορραγίας (HR 1,85, 95% CI 1,01-3,41). Μεταξύ των χρηστών βαρφαρίνης, το TTR ≥70% συνδέθηκε με χαμηλότερους κινδύνους ΑΕΕ (HR 0,24, 95% CI 0,08-0,79) και θανάτου (HR 0,19, 95% CI 0,10-0,36); οι συσχετίσεις εξασθενούσαν με χειρότερο ή απουσιάζον TTR.
Συμπεράσματα
Σε ασθενείς με ΚΜ και προηγούμενη ενδοκρανιακή αιμορραγία, η ΟΑΑ συνδέθηκε με χαμηλότερους κινδύνους ΑΕΕ και θανάτου. Η χρήση DOACs δεν συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο ενδοκρανιακής αιμορραγίας, ενώ η χρήση βαρφαρίνης συνδέθηκε. Η περιορισμένη πληροφόρηση σχετικά με την προηγούμενη ενδοκρανιακή αιμορραγία και η πιθανή υπολειπόμενη σύγχυση δικαιολογούν προσεκτική ερμηνεία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τις εξατομικευμένες αποφάσεις αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον πληθυσμό υψηλού κινδύνου.
Γίνετε μέλος
Γίνετε μέλος του παγκόσμιου καρδιαγγειακού δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.
Θέλετε να μας πείτε περισσότερα για εσάς;
Ενδιαφέροντα
Θα σας στείλουμε ένα email με σύνδεσμο για την επιβεβαίωση της εγγραφής σας.
