PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Wczesne leczenie z kontrolą rytmu u pacjentów z migotaniem przedsionków.

Badanie EAST-AFNET 4 wykazało, że wczesne, systematyczne leczenie z kontrolą rytmu w ciągu roku od rozpoznania migotania przedsionków zmniejszyło liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, udarów mózgu i hospitalizacji z powodu niewydolności serca w porównaniu ze standardową opieką. Ten zmieniający paradygmat wynik odwrócił dziesięciolecia myślenia opartego na pierwszeństwie kontroli częstości i ustanowił wczesną kontrolę rytmu jako preferowaną strategię.

Wstęp

Pomimo postępów w leczeniu migotania przedsionków pacjenci z tym schorzeniem pozostają narażeni na zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Nie jest jasne, czy wczesne leczenie z kontrolą rytmu może zmniejszyć to ryzyko.

Metody

W tym międzynarodowym, zainicjowanym przez badaczy, równoległym, otwartym badaniu z zaślepioną oceną punktów końcowych losowo przydzieliliśmy pacjentów z wczesnym migotaniem przedsionków (rozpoznanym ≤1 rok przed włączeniem) i chorobami sercowo-naczyniowymi do otrzymywania wczesnej kontroli rytmu lub standardowej opieki. Wczesna kontrola rytmu obejmowała leczenie lekami antyarytmicznymi lub ablację migotania przedsionków po randomizacji. W ramach standardowej opieki kontrolę rytmu ograniczono do postępowania w objawach związanych z migotaniem przedsionków. Pierwszym pierwszorzędowym wynikiem był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, udar mózgu lub hospitalizację z powodu nasilenia niewydolności serca lub ostrego zespołu wieńcowego; drugim pierwszorzędowym wynikiem była liczba nocy spędzonych w szpitalu w ciągu roku. Pierwszorzędowym wynikiem dotyczącym bezpieczeństwa był złożony punkt końcowy obejmujący zgon, udar mózgu lub poważne zdarzenia niepożądane związane z leczeniem z kontrolą rytmu. Oceniano także drugorzędowe wyniki, w tym objawy i czynność lewej komory.

Wyniki

W 135 ośrodkach zrandomizowano 2789 pacjentów z wczesnym migotaniem przedsionków (mediana czasu od rozpoznania 36 dni). Badanie przerwano z powodu skuteczności podczas trzeciej analizy okresowej po medianie 5,1 roku obserwacji na pacjenta. Zdarzenie pierwszego pierwszorzędowego wyniku wystąpiło u 249 pacjentów przydzielonych do wczesnej kontroli rytmu (3,9 na 100 osobolat) i u 316 pacjentów przydzielonych do standardowej opieki (5,0 na 100 osobolat) (hazard ratio 0,79; 96% przedział ufności 0,66 do 0,94; P = 0,005). Średnia (±SD) liczba nocy spędzonych w szpitalu nie różniła się istotnie między grupami (odpowiednio 5,8±21,9 i 5,1±15,5 dnia w roku; P = 0,23). Odsetek pacjentów ze zdarzeniem pierwszorzędowego wyniku dotyczącego bezpieczeństwa nie różnił się istotnie między grupami; poważne zdarzenia niepożądane związane z leczeniem z kontrolą rytmu wystąpiły u 4,9% pacjentów przydzielonych do wczesnej kontroli rytmu i u 1,4% pacjentów przydzielonych do standardowej opieki. Objawy i czynność lewej komory po 2 latach nie różniły się istotnie między grupami.

Wnioski

Wczesne leczenie z kontrolą rytmu wiązało się z mniejszym ryzykiem niepożądanych wyników sercowo-naczyniowych niż standardowa opieka u pacjentów z wczesnym migotaniem przedsionków i chorobami sercowo-naczyniowymi. (Finansowanie: niemieckie Ministerstwo Edukacji i Badań oraz inne podmioty; numer EAST-AFNET 4 ISRCTN: ISRCTN04708680; numer ClinicalTrials.gov: NCT01288352; numer EudraCT: 2010-021258-20.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski