Finerenon a wyniki sercowo-naczyniowe u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2.
Badanie FIDELIO-DKD wykazało, że finerenon, niesteroidowy antagonista receptora mineralokortykoidowego, istotnie zmniejszał zarówno progresję do niewydolności nerek, jak i liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2. Ugruntowało to pozycję finerenonu jako nowego filaru ochrony sercowo-nerkowej obok inhibitorów SGLT2 i agonistów receptora GLP-1.
Wprowadzenie
W badaniu FIDELIO-DKD (Finerenone in Reducing Kidney Failure and Disease Progression in Diabetic Kidney Disease) oceniano wpływ niesteroidowego, selektywnego antagonisty receptora mineralokortykoidowego, finerenonu, na wyniki nerkowe i sercowo-naczyniowe u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2 przy optymalnej blokadzie układu renina-angiotensyna. W porównaniu z placebo finerenon zmniejszał złożone wyniki nerkowe i sercowo-naczyniowe. Przedstawiamy wpływ finerenonu na poszczególne wyniki sercowo-naczyniowe oraz u pacjentów z miażdżycową chorobą sercowo-naczyniową (CVD) w wywiadzie i bez niej.
Metody
To randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kontrolowane placebo obejmowało pacjentów z cukrzycą typu 2 i wskaźnikiem albumina/kreatynina w moczu od 30 do 5000 mg/g oraz szacunkową wartością współczynnika filtracji kłębuszkowej ≥25 do <75 ml na min na 1,73 m2, leczonych przy optymalnej blokadzie układu renina-angiotensyna. Wykluczono pacjentów z niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową w wywiadzie. Pacjentów losowo przydzielono w stosunku 1:1 do otrzymywania finerenonu lub placebo. Złożony wynik sercowo-naczyniowy obejmował czas do zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca. Z góry zaplanowane analizy sercowo-naczyniowe obejmowały analizy składników tego złożonego punktu końcowego oraz wyników w zależności od występowania CVD w wywiadzie na początku badania.
Wyniki
Między wrześniem 2015 a czerwcem 2018 roku przebadano przesiewowo 13 911 pacjentów, a randomizacji poddano 5674; u 45,9% pacjentów na początku badania występowała CVD. W trakcie mediany obserwacji wynoszącej 2,6 roku (rozstęp międzykwartylowy, 2,0-3,4 roku) finerenon zmniejszał ryzyko złożonego wyniku sercowo-naczyniowego w porównaniu z placebo (hazard ratio, 0,86 [95% CI, 0,75-0,99]; p = 0,034), bez istotnej interakcji między pacjentami z CVD i bez CVD (hazard ratio, 0,85 [95% CI, 0,71-1,01] u pacjentów z CVD w wywiadzie; hazard ratio, 0,86 [95% CI, 0,68-1,08] u pacjentów bez CVD w wywiadzie; wartość p dla interakcji, 0,85). Częstość zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem była podobna w obu ramionach leczenia, przy niskiej częstości trwałego przerwania leczenia z powodu hiperkaliemii (2,3% przy finerenonie w porównaniu z 0,8% przy placebo u pacjentów z CVD oraz 2,2% przy finerenonie w porównaniu z 1,0% przy placebo u pacjentów bez CVD).
Wnioski
U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2 finerenon zmniejszał częstość złożonego wyniku sercowo-naczyniowego, bez dowodów na różnice w efekcie leczenia w zależności od wcześniejszej obecności CVD. Rejestracja: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Unikalny identyfikator: NCT02540993.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




