Ocena ablacji cewnikowej lub leków przeciwarytmicznych w leczeniu pierwszej linii migotania przedsionków
Metaanaliza randomizowanych badań klinicznych.
Ta metaanaliza randomizowanych badań opublikowana w JAMA Cardiology potwierdziła, że ablacja cewnikowa jako leczenie pierwszej linii migotania przedsionków jest lepsza od leków przeciwarytmicznych w utrzymaniu rytmu zatokowego, z potencjalnymi korzyściami w zakresie wyników sercowo-naczyniowych. Połączone dane poparły przesunięcie w kierunku wcześniejszej ablacji.
Cele
Ocena bezpieczeństwa i skuteczności ablacji AF jako leczenia pierwszej linii w porównaniu z AAD u pacjentów z napadowym AF. ŹRÓDŁA DANYCH: PubMed/MEDLINE, Scopus, Google Scholar oraz różne duże sesje konferencji naukowych od 1 stycznia 2000 do 23 listopada 2020. WYBÓR BADAŃ: Randomizowane badania kliniczne (RCT) opublikowane w języku angielskim, z co najmniej 12-miesięczną obserwacją, w których porównywano wyniki kliniczne ablacji vs AAD jako leczenia pierwszej linii u dorosłych z AF. Jakość poszczególnych badań oceniano za pomocą narzędzia Cochrane do oceny ryzyka błędu systematycznego. Kryteria włączenia spełniło sześć RCT obejmujących 1212 pacjentów. EKSTRAKCJA I SYNTEZA DANYCH: Dwóch badaczy niezależnie wyodrębniało dane. Raportowanie przeprowadzono zgodnie z wytycznymi PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-analysis). Analizę przeprowadzono z użyciem modelu efektów losowych metodą Mantela-Haenszela, a wyniki przedstawiono jako 95% CI. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Głównymi wynikami były bezpieczeństwo i skuteczność ablacji AF jako leczenia pierwszej linii w porównaniu z AAD. Badania oceniono jako obarczone niskim ryzykiem błędu selekcji i błędu z powodu utraty uczestników, wysokim ryzykiem błędu wykonania oraz niejasnym ryzykiem błędu detekcji z powodu braku zaślepienia i otwartych projektów badań.
Wyniki
Uwzględniono łącznie 6 RCT obejmujących 1212 pacjentów z AF (609 poddano randomizacji do ablacji AF, a 603 do leczenia farmakologicznego; średni [SD] wiek, 56 [11] lat). W porównaniu z AAD zastosowanie ablacji cewnikowej wiązało się ze zmniejszeniem liczby nawrotów arytmii przedsionkowej (32,3% vs 53%; ryzyko względne [RR], 0,62; 95% CI, 0,51-0,74; p < 0,001; I2 = 40%), przy liczbie pacjentów, których należy leczyć ablacją, aby zapobiec 1 arytmii, wynoszącej 5. Zastosowanie ablacji wiązało się także ze zmniejszeniem liczby objawowych arytmii przedsionkowych (11,8% vs 26,4%; RR, 0,44; 95% CI, 0,27-0,72; p = 0,001; I2 = 54%) i hospitalizacji (5,6% vs 18,7%; RR, 0,32; 95% CI, 0,19-0,53; p < 0,001), bez istotnej różnicy w zakresie ciężkich zdarzeń niepożądanych między grupami (4,2% vs 2,8%; RR, 1,52; 95% CI, 0,81-2,85; p = 0,19).
Wnioski
W tej metaanalizie randomizowanych badań klinicznych obejmujących leczenie pierwszej linii u pacjentów z napadowym AF ablacja cewnikowa w porównaniu z lekami przeciwarytmicznymi wiązała się ze zmniejszeniem liczby nawrotów arytmii przedsionkowych i hospitalizacji, bez różnicy w zakresie dużych zdarzeń niepożądanych.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




