Αυτή η μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών στο JAMA Cardiology επιβεβαίωσε ότι η κατάλυση με καθετήρα ως θεραπεία πρώτης γραμμής για την κολπική μαρμαρυγή είναι ανώτερη των αντιαρρυθμικών φαρμάκων για τη διατήρηση του φλεβοκομβικού ρυθμού, με πιθανά οφέλη στις καρδιαγγειακές εκβάσεις. Τα συγκεντρωτικά δεδομένα υποστήριξαν τη μετάβαση προς πρωιμότερη κατάλυση.
Να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της κατάλυσης της κολπικής μαρμαρυγής ως θεραπείας πρώτης γραμμής σε σύγκριση με τα AAD σε ασθενείς με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή. ΠΗΓΕΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: PubMed/MEDLINE, Scopus, Google Scholar, και διάφορες συνεδρίες μεγάλων επιστημονικών συνεδρίων από την 1η Ιανουαρίου 2000 έως τις 23 Νοεμβρίου 2020. ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΛΕΤΩΝ: Τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCT) δημοσιευμένες στα αγγλικά με τουλάχιστον 12 μήνες παρακολούθησης που σύγκριναν τις κλινικές εκβάσεις της κατάλυσης έναντι των AAD ως θεραπείας πρώτης γραμμής σε ενήλικες με κολπική μαρμαρυγή. Η ποιότητα των επιμέρους μελετών αξιολογήθηκε με το εργαλείο κινδύνου μεροληψίας Cochrane. Έξι RCT πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης, με σύνολο 1212 ασθενείς. ΕΞΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Δύο ερευνητές εξήγαγαν τα δεδομένα ανεξάρτητα. Η αναφορά πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-analysis). Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση μοντέλου τυχαίων επιδράσεων με τη μέθοδο Mantel-Haenszel, και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται ως ΔΕ 95%. ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Τα κύρια αποτελέσματα ήταν η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της κατάλυσης της κολπικής μαρμαρυγής ως θεραπείας πρώτης γραμμής σε σύγκριση με τα AAD. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν ως χαμηλού κινδύνου μεροληψίας επιλογής και απώλειας παρακολούθησης, υψηλού κινδύνου μεροληψίας επίδοσης, και ασαφούς κινδύνου μεροληψίας ανίχνευσης λόγω έλλειψης τύφλωσης και σχεδιασμών ανοικτής επισήμανσης.
Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 6 RCT με 1212 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (609 τυχαιοποιήθηκαν σε κατάλυση και 603 σε φαρμακευτική θεραπεία· μέση ηλικία [SD], 56 [11] έτη). Σε σύγκριση με τα AAD, η χρήση κατάλυσης με καθετήρα συσχετίστηκε με μειώσεις στην υποτροπιάζουσα κολπική αρρυθμία (32,3% έναντι 53%· λόγος κινδύνου [RR], 0,62· ΔΕ 95%, 0,51-0,74· p < 0,001· I2 = 40%), με αριθμό ασθενών που απαιτείται να αντιμετωπιστούν με κατάλυση για την πρόληψη 1 αρρυθμίας ίσο με 5. Η χρήση κατάλυσης συσχετίστηκε επίσης με μειωμένη συμπτωματική κολπική αρρυθμία (11,8% έναντι 26,4%· RR, 0,44· ΔΕ 95%, 0,27-0,72· p = 0,001· I2 = 54%) και νοσηλεία (5,6% έναντι 18,7%· RR, 0,32· ΔΕ 95%, 0,19-0,53· p < 0,001) χωρίς σημαντική διαφορά στα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα μεταξύ των ομάδων (4,2% έναντι 2,8%· RR, 1,52· ΔΕ 95%, 0,81-2,85· p = 0,19).
Σε αυτή τη μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών σχετικά με τη θεραπεία πρώτης γραμμής ασθενών με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή, η κατάλυση με καθετήρα σε σύγκριση με τα αντιαρρυθμικά φάρμακα συσχετίστηκε με μειώσεις στην υποτροπή κολπικών αρρυθμιών και νοσηλειών, χωρίς διαφορά στα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα.
