PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Chlortalidon w nadciśnieniu tętniczym w zaawansowanej przewlekłej chorobie nerek.

Badanie CLICK wykazało, że chlortalidon skutecznie obniżał ciśnienie tętnicze u pacjentów z zaawansowaną PChN (eGFR 15-30 mL/min), w populacji, która tradycyjnie uchodziła za niereagującą na diuretyki tiazydowe. Ten wynik zmieniający dotychczasowe dowody uzasadniał stosowanie diuretyków tiazydopodobnych nawet w ciężkiej chorobie nerek.

Tło

Dostępnych było niewiele dowodów uzasadniających stosowanie diuretyków tiazydowych w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek.

Metody

Losowo przydzielono pacjentów z przewlekłą chorobą nerek w stadium 4 i źle kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, potwierdzonym 24-godzinnym ambulatoryjnym pomiarem ciśnienia tętniczego, w stosunku 1:1 do otrzymywania chlortalidonu w dawce początkowej 12,5 mg na dobę, ze zwiększaniem co 4 tygodnie w razie potrzeby do maksymalnej dawki 50 mg na dobę, lub placebo; randomizację stratyfikowano według wcześniejszego stosowania diuretyków pętlowych. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana 24-godzinnego ambulatoryjnego skurczowego ciśnienia tętniczego od wartości wyjściowej do 12. tygodnia. Drugorzędowymi punktami końcowymi były zmiany od wartości wyjściowej do 12. tygodnia wskaźnika albumina/kreatynina w moczu, stężenia N-końcowego propeptydu natriuretycznego typu B, stężeń reniny i aldosteronu w osoczu oraz całkowitej objętości ciała. Oceniano również bezpieczeństwo.

Wyniki

Randomizacji poddano łącznie 160 pacjentów, z których 121 (76%) chorowało na cukrzycę, a 96 (60%) otrzymywało diuretyki pętlowe. W punkcie wyjściowym średnia (±SD) szacunkowa wartość współczynnika filtracji kłębuszkowej wynosiła 23,2±4,2 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała, a średnia liczba przepisanych leków hipotensyjnych wynosiła 3,4±1,4. W momencie randomizacji średnie 24-godzinne ambulatoryjne skurczowe ciśnienie tętnicze wynosiło 142,6±8,1 mm Hg w grupie chlortalidonu i 140,1±8,1 mm Hg w grupie placebo, a średnie 24-godzinne ambulatoryjne rozkurczowe ciśnienie tętnicze wynosiło odpowiednio 74,6±10,1 mm Hg i 72,8±9,3 mm Hg. Skorygowana zmiana 24-godzinnego skurczowego ciśnienia tętniczego od wartości wyjściowej do 12. tygodnia wynosiła -11,0 mm Hg (95% przedział ufności [CI], -13,9 do -8,1) w grupie chlortalidonu i -0,5 mm Hg (95% CI, -3,5 do 2,5) w grupie placebo. Różnica między grupami wynosiła -10,5 mm Hg (95% CI, -14,6 do -6,4) (p<0,001). Procentowa zmiana wskaźnika albumina/kreatynina w moczu od wartości wyjściowej do 12. tygodnia była mniejsza w grupie chlortalidonu niż w grupie placebo o 50 punktów procentowych (95% CI, 37 do 60). Hipokaliemia, odwracalne zwiększenia stężenia kreatyniny w surowicy, hiperglikemia, zawroty głowy i hiperurykemia występowały częściej w grupie chlortalidonu niż w grupie placebo.

Wnioski

U pacjentów z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek i źle kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym leczenie chlortalidonem poprawiło kontrolę ciśnienia tętniczego po 12 tygodniach w porównaniu z placebo. (Finansowane przez National Heart, Lung, and Blood Institute i Indiana Institute of Medical Research; numer CLICK w ClinicalTrials.gov: NCT02841280.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski