Leczenie łagodnego przewlekłego nadciśnienia tętniczego w ciąży.
Badanie CHAP wykazało, że leczenie łagodnego przewlekłego nadciśnienia tętniczego w ciąży (z docelowym ciśnieniem tętniczym <140/90 mmHg) istotnie zmniejszało ryzyko stanu przedrzucawkowego i porodu przedwczesnego bez niekorzystnych skutków dla płodu. Ten przełomowy wynik odwrócił dotychczas dominujące podejście wyczekujące i ustalił, że aktywne leczenie jest korzystne w nadciśnieniu tętniczym związanym z ciążą.
Tło
Korzyści i bezpieczeństwo leczenia łagodnego przewlekłego nadciśnienia tętniczego (ciśnienie tętnicze <160/100 mm Hg) w ciąży są niepewne. Potrzebne są dane dotyczące tego, czy strategia dążenia do ciśnienia tętniczego mniejszego niż 140/90 mm Hg zmniejsza częstość niekorzystnych wyników ciąży bez zaburzania wzrostu płodu.
Metody
W tym otwartym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu przydzielono kobiety w ciąży z łagodnym przewlekłym nadciśnieniem tętniczym i ciążą pojedynczą w wieku ciążowym poniżej 23 tygodni do otrzymywania leków hipotensyjnych zalecanych do stosowania w ciąży (grupa leczenia aktywnego) lub do nieotrzymywania takiego leczenia, chyba że rozwinie się ciężkie nadciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe ≥160 mm Hg lub ciśnienie rozkurczowe ≥105 mm Hg) (grupa kontrolna). Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący stan przedrzucawkowy z cechami ciężkimi, poród przedwczesny przed ukończeniem 35. tygodnia ciąży wskazany ze względów medycznych, przedwczesne oddzielenie łożyska lub zgon płodu lub noworodka. Punktem końcowym bezpieczeństwa była masa urodzeniowa poniżej 10. percentyla dla wieku ciążowego. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały złożone punkty końcowe poważnych powikłań noworodkowych lub matczynych, stan przedrzucawkowy i poród przedwczesny.
Wyniki
Do badania włączono łącznie 2408 kobiet. Częstość zdarzenia pierwszorzędowego punktu końcowego była mniejsza w grupie leczenia aktywnego niż w grupie kontrolnej (30,2% vs. 37,0%), co dało skorygowane ryzyko względne 0,82 (95% przedział ufności [CI], 0,74 do 0,92; p<0,001). Odsetek mas urodzeniowych poniżej 10. percentyla dla wieku ciążowego wynosił 11,2% w grupie leczenia aktywnego i 10,4% w grupie kontrolnej (skorygowane ryzyko względne, 1,04; 95% CI, 0,82 do 1,31; p = 0,76). Częstość poważnych powikłań matczynych wynosiła odpowiednio 2,1% i 2,8% (ryzyko względne, 0,75; 95% CI, 0,45 do 1,26), a częstość ciężkich powikłań noworodkowych wynosiła 2,0% i 2,6% (ryzyko względne, 0,77; 95% CI, 0,45 do 1,30). Częstość jakiegokolwiek stanu przedrzucawkowego w obu grupach wynosiła odpowiednio 24,4% i 31,1% (ryzyko względne, 0,79; 95% CI, 0,69 do 0,89), a częstość porodu przedwczesnego wynosiła 27,5% i 31,4% (ryzyko względne, 0,87; 95% CI, 0,77 do 0,99).
Wnioski
U kobiet w ciąży z łagodnym przewlekłym nadciśnieniem tętniczym strategia dążenia do ciśnienia tętniczego mniejszego niż 140/90 mm Hg wiązała się z lepszymi wynikami ciąży niż strategia zarezerwowania leczenia wyłącznie dla ciężkiego nadciśnienia tętniczego, bez zwiększenia ryzyka masy urodzeniowej małej w stosunku do wieku ciążowego. (Finansowane przez National Heart, Lung, and Blood Institute; numer CHAP w ClinicalTrials.gov: NCT02299414.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




