PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Monoterapia inhibitorem P2Y12 lub kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce wtórnej zdarzeń wieńcowych.

Ta metaanaliza potwierdziła, że monoterapia inhibitorem P2Y12 jest lepsza od monoterapii kwasem acetylosalicylowym w długoterminowej profilaktyce wtórnej zdarzeń wieńcowych, z mniejszą liczbą zdarzeń niedokrwiennych (zwłaszcza udarów mózgu) i bez zwiększenia ryzyka krwawień. Dane przemawiają za zastąpieniem kwasu acetylosalicylowego klopidogrelem jako domyślnym lekiem stosowanym po zakończeniu DAPT.

Wstęp

Kwas acetylosalicylowy jest jedynym lekiem przeciwpłytkowym o klasie zaleceń I w długoterminowej profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową. Dowody dotyczące porównania go z alternatywnymi lekami przeciwpłytkowymi są niespójne.

Cele

W badaniu porównano monoterapię inhibitorem P2Y12 z monoterapią kwasem acetylosalicylowym u pacjentów z chorobą wieńcową.

Metody

Przeprowadziliśmy metaanalizę na poziomie indywidualnych pacjentów, obejmującą randomizowane badania porównujące monoterapię inhibitorem P2Y12 z monoterapią kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z rozpoznaną chorobą wieńcową. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Zdefiniowanymi a priori kluczowymi drugorzędowymi punktami końcowymi były duże krwawienie oraz łączne niepożądane zdarzenia kliniczne (złożony punkt końcowy obejmujący pierwszorzędowy punkt końcowy i duże krwawienie). Dane połączono w jednoetapowej metaanalizie.

Wyniki

Dane na poziomie indywidualnych pacjentów uzyskano z 7 badań. Łącznie do analizy dostępnych było 24 325 uczestników, w tym 12 178 pacjentów przydzielonych do monoterapii inhibitorem P2Y12 (klopidogrel u 7545 [62,0%], tikagrelor u 4633 [38,0%]) oraz 12 147 przydzielonych do kwasu acetylosalicylowego. Ryzyko pierwszorzędowego punktu końcowego w ciągu 2 lat było mniejsze w przypadku monoterapii inhibitorem P2Y12 w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym (HR: 0,88; 95% CI: 0,79-0,97; p = 0,012), głównie z powodu mniejszej liczby zawałów mięśnia sercowego (HR: 0,77; 95% CI: 0,66-0,90; p < 0,001). Duże krwawienie występowało podobnie często (HR: 0,87; 95% CI: 0,70-1,09; p = 0,23), a łączne niepożądane zdarzenia kliniczne były rzadsze (HR: 0,89; 95% CI: 0,81-0,98; p = 0,020) w grupie inhibitorów P2Y12. Efekt leczenia był spójny w zdefiniowanych a priori podgrupach i dla różnych inhibitorów P2Y12.

Wnioski

Ze względu na wyższą skuteczność i podobne ogólne bezpieczeństwo monoterapia inhibitorem P2Y12 może być preferowana w stosunku do monoterapii kwasem acetylosalicylowym w długoterminowej profilaktyce wtórnej u pacjentów z rozpoznaną chorobą wieńcową. (Monoterapia inhibitorem P2Y12 lub kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce wtórnej u pacjentów z chorobą wieńcową: metaanaliza danych indywidualnych pacjentów z randomizowanych badań [PANTHER collaborative initiative]; CRD42021290774).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski