Codzienny doustny agonista receptora GLP-1 orforglipron u dorosłych z otyłością.
To opublikowane w NEJM badanie fazy 2 wykazało, że orforglipron, doustny niepeptydowy agonista receptora GLP-1, powodował zależne od dawki zmniejszenie masy ciała nawet o 14,7% u dorosłych z otyłością. Wyniki wskazały doustne leczenie agonistą GLP-1 jako praktyczną alternatywę dla postaci do wstrzykiwań w leczeniu otyłości.
Wstęp
Otyłość jest ważnym czynnikiem ryzyka wielu głównych przyczyn zachorowalności i zgonów na świecie. Potrzebne są dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa niepeptydowego agonisty receptora peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1), orforglipronu, jako doustnej terapii stosowanej raz na dobę w celu zmniejszenia masy ciała u dorosłych z otyłością.
Metody
W tym randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu fazy 2 włączyliśmy dorosłych z otyłością lub z nadwagą i co najmniej jednym współistniejącym schorzeniem związanym z masą ciała, bez cukrzycy. Uczestników losowo przydzielono do otrzymywania orforglipronu w jednej z czterech dawek (12, 24, 36 lub 45 mg) albo placebo raz na dobę przez 36 tygodni. Procentową zmianę masy ciała w stosunku do wartości wyjściowej oceniano w 26. tygodniu (pierwszorzędowy punkt końcowy) i w 36. tygodniu (drugorzędowy punkt końcowy).
Wyniki
Randomizacji poddano łącznie 272 uczestników. Na początku badania średnia masa ciała wynosiła 108,7 kg, a średni wskaźnik masy ciała (masa w kilogramach podzielona przez kwadrat wzrostu w metrach) wynosił 37,9. W 26. tygodniu średnia zmiana masy ciała w stosunku do wartości wyjściowej mieściła się w zakresie od -8,6% do -12,6% w kohortach dawek orforglipronu i wynosiła -2,0% w grupie placebo. W 36. tygodniu średnia zmiana mieściła się w zakresie od -9,4% do -14,7% przy stosowaniu orforglipronu i wynosiła -2,3% przy placebo. Zmniejszenie masy ciała o co najmniej 10% do 36. tygodnia wystąpiło u 46 do 75% uczestników otrzymujących orforglipron w porównaniu z 9% otrzymujących placebo. Stosowanie orforglipronu prowadziło do poprawy wszystkich zdefiniowanych a priori miar związanych z masą ciała i miar sercowo-metabolicznych. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi zgłaszanymi przy stosowaniu orforglipronu były zdarzenia ze strony przewodu pokarmowego, które miały nasilenie łagodne do umiarkowanego, występowały głównie w trakcie zwiększania dawki i prowadziły do przerwania stosowania orforglipronu u 10 do 17% uczestników w kohortach dawek. Profil bezpieczeństwa orforglipronu był zgodny z profilem klasy agonistów receptora GLP-1.
Wnioski
Codzienne doustne stosowanie orforglipronu, niepeptydowego agonisty receptora GLP-1, wiązało się ze zmniejszeniem masy ciała. Zdarzenia niepożądane zgłaszane przy stosowaniu orforglipronu były podobne do tych występujących przy stosowaniu agonistów receptora GLP-1 w postaci do wstrzykiwań. (Finansowanie: Eli Lilly; GZGI, numer w ClinicalTrials.gov: NCT05051579).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




