PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Odległe wyniki resynchronizacji z defibrylacją w niewydolności serca.

14-letnia obserwacja badania RAFT wykazała, że CRT-D zapewnia trwałą korzyść w zakresie przeżycia w porównaniu z samym ICD u pacjentów z HFrEF i szerokim zespołem QRS. Są to jedne z najdłuższych danych z randomizacji przemawiających za terapią resynchronizującą serca.

WSTĘP

Badanie Resynchronization-Defibrillation for Ambulatory Heart Failure Trial (RAFT) wykazało większą korzyść w zakresie śmiertelności po 5 latach u pacjentów, którzy otrzymali terapię resynchronizującą serca (CRT), niż u pacjentów ze wszczepialnymi kardiowerterami-defibrylatorami (ICD). Nie jest jednak znany wpływ CRT na przeżycie odległe.

METODY

Losowo przydzieliliśmy pacjentów z niewydolnością serca w klasie II lub III według New York Heart Association (NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory wynoszącą 30% lub mniej i z własnym czasem trwania zespołu QRS wynoszącym 120 ms lub więcej (lub czasem trwania zespołu QRS w rytmie stymulowanym wynoszącym 200 ms lub więcej) do otrzymania samego ICD lub defibrylatora CRT (CRT-D). Oceniliśmy wyniki odległe u pacjentów w ośmiu uczestniczących ośrodkach o najwyższej rekrutacji. Pierwszorzędowym wynikiem był zgon z jakiejkolwiek przyczyny; wynikiem drugorzędowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, przeszczepienie serca lub wszczepienie urządzenia wspomagającego komorę.

WYNIKI

Do badania włączono 1798 pacjentów, z których 1050 włączono do badania przeżycia odległego; mediana czasu obserwacji dla 1050 pacjentów wynosiła 7,7 roku (rozstęp międzykwartylowy 3,9 do 12,8), a mediana czasu obserwacji dla osób, które przeżyły, wynosiła 13,9 roku (rozstęp międzykwartylowy 12,8 do 15,7). Zgon wystąpił u 405 z 530 pacjentów (76,4%) przydzielonych do grupy ICD i u 370 z 520 pacjentów (71,2%) przydzielonych do grupy CRT-D. Czas do zgonu wydawał się dłuższy u pacjentów przydzielonych do CRT-D niż u pacjentów przydzielonych do ICD (współczynnik przyspieszenia 0,80; 95% przedział ufności 0,69 do 0,92; P = 0,002). Zdarzenie wyniku drugorzędowego wystąpiło u 412 pacjentów (77,7%) w grupie ICD i u 392 (75,4%) w grupie CRT-D.

WNIOSKI

U pacjentów ze zmniejszoną frakcją wyrzutową, poszerzonym zespołem QRS i niewydolnością serca w klasie II lub III według NYHA korzyść w zakresie przeżycia związana z otrzymaniem CRT-D w porównaniu z ICD wydawała się utrzymywać w czasie mediany obserwacji wynoszącej prawie 14 lat. (RAFT, numer w ClinicalTrials.gov NCT00251251.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski