Apiksaban w profilaktyce udaru mózgu w subklinicznym migotaniu przedsionków.
Badanie ARTESIA wykazało, że apiksaban zmniejszał o 37% ryzyko udaru mózgu i zatorowości systemowej w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym u pacjentów z subklinicznym migotaniem przedsionków wykrytym przez wszczepione urządzenia sercowe, jednak kosztem zwiększonej liczby dużych krwawień. Wyniki przemawiają za indywidualizacją decyzji o antykoagulacji na podstawie czynników ryzyka udaru mózgu u pacjentów z AF wykrytym przez urządzenia.
WSTĘP
Subkliniczne migotanie przedsionków jest krótkotrwałe i bezobjawowe i zwykle można je wykryć wyłącznie za pomocą długotrwałego ciągłego monitorowania przy użyciu stymulatorów serca lub defibrylatorów. Subkliniczne migotanie przedsionków wiąże się ze zwiększeniem ryzyka udaru mózgu 2,5-krotnie; jednak korzyść z leczenia doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi jest niepewna.
METODY
Przeprowadziliśmy badanie z udziałem pacjentów z subklinicznym migotaniem przedsionków trwającym od 6 minut do 24 godzin. Pacjentów losowo przydzielono w układzie podwójnie zaślepionym z podwójną atrapą do otrzymywania apiksabanu w dawce 5 mg dwa razy na dobę (2,5 mg dwa razy na dobę, gdy było to wskazane) lub kwasu acetylosalicylowego w dawce 81 mg na dobę. Badany lek odstawiano i rozpoczynano antykoagulację, jeśli rozwinęło się subkliniczne migotanie przedsionków trwające dłużej niż 24 godziny lub klinicznie jawne migotanie przedsionków. Pierwszorzędowy wynik skuteczności, czyli udar mózgu lub zatorowość systemowa, oceniano w populacji zgodnej z zamiarem leczenia (wszyscy pacjenci poddani randomizacji); pierwszorzędowy wynik bezpieczeństwa, czyli duże krwawienie, oceniano w populacji w trakcie leczenia (wszyscy pacjenci poddani randomizacji, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę przydzielonego badanego leku, z obserwacją cenzurowaną 5 dni po trwałym przerwaniu stosowania badanego leku z jakiejkolwiek przyczyny).
WYNIKI
Włączyliśmy 4012 pacjentów o średnim (±SD) wieku 76,8±7,6 roku i średnim wyniku w skali CHA2DS2-VASc wynoszącym 3,9±1,1 (wyniki mieszczą się w zakresie od 0 do 9, przy czym wyższe wartości oznaczają wyższe ryzyko udaru mózgu); 36,1% pacjentów stanowiły kobiety. Po średnim okresie obserwacji 3,5±1,8 roku udar mózgu lub zatorowość systemowa wystąpiły u 55 pacjentów w grupie apiksabanu (0,78% na pacjentorok) i u 86 pacjentów w grupie kwasu acetylosalicylowego (1,24% na pacjentorok) (hazard ratio 0,63; 95% przedział ufności [CI] 0,45 do 0,88; P = 0,007). W populacji w trakcie leczenia częstość dużych krwawień wynosiła 1,71% na pacjentorok w grupie apiksabanu i 0,94% na pacjentorok w grupie kwasu acetylosalicylowego (hazard ratio 1,80; 95% CI 1,26 do 2,57; P = 0,001). Krwawienie zakończone zgonem wystąpiło u 5 pacjentów w grupie apiksabanu i u 8 pacjentów w grupie kwasu acetylosalicylowego.
WNIOSKI
U pacjentów z subklinicznym migotaniem przedsionków apiksaban skutkował niższym ryzykiem udaru mózgu lub zatorowości systemowej niż kwas acetylosalicylowy, ale wyższym ryzykiem dużego krwawienia. (Sfinansowane przez Canadian Institutes of Health Research i inne podmioty; ARTESIA, numer w ClinicalTrials.gov NCT01938248.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




