TR
Giriş yap

Literatür ·

Subklinik atriyal fibrilasyonda inmeyi önlemek için apiksaban.

ARTESIA çalışması, implante edilmiş kardiyak cihazlarla saptanan subklinik atriyal fibrilasyonu olan hastalarda apiksabanın inme ve sistemik emboli riskini asetilsalisilik aside kıyasla %37 azalttığını, ancak bunun majör kanamada artış pahasına olduğunu göstermiştir. Sonuçlar, cihazla saptanan AF'li hastalarda inme risk faktörlerine dayalı bireyselleştirilmiş antikoagülasyon kararlarını desteklemektedir.

Arka plan

Subklinik atriyal fibrilasyon kısa sürelidir, asemptomatiktir ve genellikle yalnızca pacemaker veya defibrilatörlerle uzun süreli sürekli izlemle saptanabilir. Subklinik atriyal fibrilasyon inme riskinde 2,5 kat artışla ilişkilidir; ancak oral antikoagülasyon ile tedavinin yararı belirsizdir.

Yöntemler

6 dakika ile 24 saat arasında süren subklinik atriyal fibrilasyonu olan hastaları içeren bir çalışma yürüttük. Hastalar çift kör, çift plasebolu bir tasarımla günde iki kez 5 mg dozunda apiksaban (endike olduğunda günde iki kez 2,5 mg) veya günde 81 mg dozunda asetilsalisilik asit almak üzere randomize edildi. 24 saatten uzun süren subklinik atriyal fibrilasyon veya klinik atriyal fibrilasyon gelişirse çalışma ilacı kesildi ve antikoagülasyon başlatıldı. Birincil etkinlik sonucu olan inme veya sistemik emboli, tedavi niyeti popülasyonunda (randomize edilen tüm hastalar) değerlendirildi; birincil güvenlilik sonucu olan majör kanama ise tedavi altındaki popülasyonda (randomize edilen ve atanan çalışma ilacının en az bir dozunu alan tüm hastalar; takip, çalışma ilacının herhangi bir nedenle kalıcı olarak bırakılmasından 5 gün sonra sansürlendi) değerlendirildi.

Bulgular

Ortalama (±SS) yaşı 76,8±7,6 yıl ve ortalama CHA2DS2-VASc skoru 3,9±1,1 olan (skorlar 0 ile 9 arasında değişir; daha yüksek skorlar daha yüksek inme riskini gösterir) 4012 hasta dahil ettik; hastaların %36,1'i kadındı. Ortalama 3,5±1,8 yıllık takipten sonra inme veya sistemik emboli apiksaban grubunda 55 hastada (hasta-yılı başına %0,78) ve asetilsalisilik asit grubunda 86 hastada (hasta-yılı başına %1,24) görüldü (tehlike oranı, 0,63; %95 güven aralığı [GA], 0,45 ila 0,88; P = 0,007). Tedavi altındaki popülasyonda majör kanama oranı apiksaban grubunda hasta-yılı başına %1,71, asetilsalisilik asit grubunda hasta-yılı başına %0,94 idi (tehlike oranı, 1,80; %95 GA, 1,26 ila 2,57; P = 0,001). Ölümcül kanama apiksaban grubunda 5 hastada ve asetilsalisilik asit grubunda 8 hastada görüldü.

Sonuçlar

Subklinik atriyal fibrilasyonu olan hastalar arasında apiksaban, asetilsalisilik aside göre daha düşük inme veya sistemik emboli riskiyle, ancak daha yüksek majör kanama riskiyle sonuçlandı. (Finansman: Canadian Institutes of Health Research ve diğerleri; ARTESIA ClinicalTrials.gov numarası, NCT01938248.).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal