Asundeksian w porównaniu z apiksabanem u pacjentów z migotaniem przedsionków.
Badanie OCEANIC-AF wykazało, że asundeksian, inhibitor czynnika XIa, był gorszy od apiksabanu w zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków, bez istotnego zmniejszenia krwawień. Ten jednoznaczny negatywny wynik osłabił oczekiwania wobec hamowania czynnika XIa jako zamiennika standardowej antykoagulacji w AF.
Wprowadzenie
Profilaktyka udaru mózgu za pomocą doustnych leków przeciwkrzepliwych o bezpośrednim działaniu u pacjentów z migotaniem przedsionków wiąże się z ryzykiem krwawienia i ogranicza ich stosowanie. Asundeksian, inhibitor aktywowanego czynnika XI (XIa), jest doustnym lekiem przeciwkrzepliwym, który może zapobiegać udarom przy mniejszej liczbie krwawień.
Metody
W międzynarodowym badaniu fazy 3 z podwójnym zaślepieniem losowo przydzielaliśmy w stosunku 1:1 pacjentów z migotaniem przedsionków i wysokim ryzykiem do otrzymywania asundeksianu w dawce 50 mg raz na dobę lub apiksabanu w dawce standardowej. Pierwszorzędowym celem dotyczącym skuteczności było ustalenie, czy asundeksian nie jest gorszy od apiksabanu w zapobieganiu udarowi mózgu lub zatorowości systemowej. Pierwszorzędowym celem dotyczącym bezpieczeństwa było ustalenie, czy asundeksian jest lepszy od apiksabanu pod względem dużych krwawień.
Wyniki
W populacji zgodnej z zamiarem leczenia uwzględniono łącznie 14 810 losowo przydzielonych pacjentów. Średni (±SD) wiek pacjentów wynosił 73,9±7,7 roku, 35,2% stanowiły kobiety, 18,6% miało przewlekłą chorobę nerek (PChN), 18,2% przebyło udar mózgu lub przemijający atak niedokrwienny (TIA), 16,8% otrzymywało doustne leki przeciwkrzepliwe nie dłużej niż 6 tygodni, a średni wynik w skali CHA2DS2-VASc (zakres od 0 do 9, gdzie wyższe wartości oznaczają większe ryzyko udaru) wynosił 4,3±1,3. Badanie przerwano przedwcześnie na zalecenie niezależnego komitetu monitorującego dane. Udar mózgu lub zatorowość systemowa wystąpiły u 98 pacjentów (1,3%) przydzielonych do asundeksianu i u 26 (0,4%) przydzielonych do apiksabanu (hazard ratio, 3,79; 95% przedział ufności [CI], 2,46 do 5,83). Duże krwawienie wystąpiło u 17 pacjentów (0,2%) otrzymujących asundeksian i u 53 (0,7%) otrzymujących apiksaban (hazard ratio, 0,32; 95% CI, 0,18 do 0,55). Częstość jakichkolwiek zdarzeń niepożądanych wydawała się podobna w obu grupach.
Wnioski
U pacjentów z migotaniem przedsionków i ryzykiem udaru leczenie asundeksianem w dawce 50 mg raz na dobę wiązało się z większą częstością udaru mózgu lub zatorowości systemowej niż leczenie apiksabanem w okresie przed przedwczesnym przerwaniem badania. W tym czasie w grupie asundeksianu odnotowano mniej dużych krwawień niż w grupie apiksabanu. (Finansowanie: Bayer; numer OCEANIC-AF w ClinicalTrials.gov, NCT05643573; numer EudraCT, 2022-000758-28.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




